فِدْيَه‌ فِدْيه در لغت به معنى اعطا كردن مال است. «١» در اصطلاح فقهى: به معانى مختلفى به كار رفته است، از جمله:
الف- قربانى كه در حج ذبح مى‌شود. «٢» ب- چيزى كه در ازاى آزادى اسير گرفته مى‌شود كه ممكن است مال باشد يا انجام كارى از جانب اسير. «٣» (به سربها نيز تعبير شده است.)
در جنگ بدر ٧٤ نفر از مشركان به دست مسلمانان اسير شدند كه مسلمانان براى آزادى اغلب آنها از مشركان فديه و سربها گرفتند. بيشترين مبلغ فديه چهارهزار درهم و كمترين مبلغ هزار درهم ذكر شده است. «٤» فى‌ سَبيلِ اللَّه‌ فى سبيل اللّه يعنى در راه خدا و از نظر علماى اماميّه، مراد از فى سبيل اللّه هر گونه كارى است كه مصالح مردم ايجاب مى‌كند و به منظور تقرّب به درگاه الهى باشد، مانند ساختن بيمارستانها، مدرسه‌ها، پلها و همچنين مخارج جنگ و جهاد. «٥» ازنظر اهل سنّت فى سبيل‌اللّه فقط كسانى هستند كه با دشمنان دين در جنگ مى‌باشند و در راه خدا باز مانده و نمى‌توانند خود را به لشكريان ملحق سازند. «٦» از نظر فقهاى شيعه «فى سبيل الله» يكى از مصارف ذكات به شمار مى‌رود، با اين بيان كه جايز است مقدارى از زكات را درصورت لزوم در هر يك از مواردى كه فى سبيل الله گفته مى‌شود، صرف كرد دليل اين حكم علاوه بر اجماع «٧» آيه‌