هيچ وجه خبرى نباشد. «١» (مانند مفقودين جنگها)
غَدْر غَدْر مصدر غَدَرَ در لغت به معنى نقض پيمان و وفانكردن به عهد است. «٢» در اصطلاح فقهى از نظر نظامى نقض امانى است كه به كافر جنگى داده شده و از نظر شرع حرام است. «٣» پيامبر گرامى اسلام (ص) فرمود:
«ايَّاكَ وَ الْغَدْرِ، فَانَّهُ اقْبَحُ الْخِيانَةَ ...» «٤» بپرهيز از غدر و نقض عهد، زيرا آن بدترين خيانت است.
اميرمؤمنان (ع) فرمود:
«الْوَفاءُ لِاهْلِ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْداللَّهِ، وَالْغَدْرُ بِاهْلِ‌الْغَدْرِ وَفاءٌ عِنْدَاللَّهِ» «٥» وفا به خيانتكاران، نزد خدا دغلى است، وبيوفائى‌بدانان، از نظر خدا عين وفادارى است.
غَزْوِه‌ غَزْوَه به فتح اول و سكون دوم (جمع آن غَزْوات) در لغت به معناى جنگيدن مى‌باشد و از كلمه «الغزو» گرفته شده است. «٦» اسم فاعل آن «غازى‌» و جمع آن «غُزاة» و «غُزّى‌» آمده است، مانند قاضى، قضاة- سابق، سُبّق. «٧» و از اين نمونه است كلمه «غُزّى‌» در آيه زير: