«يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! آمادگى خود را (در برابر دشمن) حفظ كنيد.
آيه ديگر كه نماز خوف را تشريح مى‌كند مى‌فرمايد:
«... وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَ هُمْ وَ اسْلِحَتِكُمْ ...» «٢» و بايد هوشيارى خويش را حفظ و سلاحهايشان را (در حال نماز) با خود حمل كنند.
با توجه به دو آيه مذكور «حذر» به معنى مراقبت در برابر خطر و رعايت احتياط و حفظ هوشيارى است. به اين دليل كه در آيه دوّم حذر كنار سلاح آمده است. بنابراين آماده سازى همه لوازم از قبيل: كسب اطلاعات، اسلحه، تعليمات، نقشه جنگى، تعيين فرمانده، تداركات، مواصلات و تمام عوامل واسباب و مقدماتى كه باعث پيروزى در جنگ است را فرا مى‌گيرد. گرچه بعضى از مفسران همچون طبرسى، «٣» گفته‌اند: اگر حذر رابه معنى اسلحه بگيريم. با مقياسهاى كلام عرب سازگار است، امّا چنان كه از كتابهاى لغت و تفسير استفاده مى‌شود، اسلحه يكى از مصداقهاى آن است.
حَرب‌ حرب در مقابل صلح به معنى جنگ و ستيز است. حضرت على (ع) فرمود:
«فَخُذُوا لِلْحَرْبِ اهْبَتَها، وَ اعِدُّوا لَها عُدَّتَها، فَقَدْ شَبَّ لَظاها، وَ عَلاسَناها وَ اسْتُشْعِرُوا الصَّبْرَ فَانَّهُ ادْعى‌ الَى النَّصْرِ» «٤» پس براى جنگ آماده شويد و لوازم آن را فراهم كنيد كه آتش كارزار افروخته شده و شعله‌هاى آن بلند گشته است. شكيبايى و استقامت را شعار خود سازيد، كه مهمترين راه رسيدن به فتح و پيروزى و غلبه بر دشمن، شكيبايى است.