اگر خداوند شما را يارى دهد، هيچ كس بر شما غلبه نمى كند، و اگر شما را رها كند چه كسى غير از او توان يارى شما را دارد.
امام معصوم فرمود:
«الْمُؤْمِنُ اخُ الْمُؤْمِنِ لايَخْذُلْهُ»» مؤمن برادر مؤمن است و هيچ گاه او را در كمك دادن رها نمى‌كند.
شيخ طوسى (ره) مى‌فرمايد: «تخذيل» بدين گونه است كه شخص «مُخَذِّلْ» به ديگران بگويد: بهتر است برگرديم، ما قدرت مقاومت در برابر دشمن را نداريم، و يا بگويد كه بعضى از اينها مقاومت و پايدارى ندارند، و بدين طريق روحيه مسلمانان را تضعيف كند، و آمادگى آنها را خدشه‌دار سازد. اگر يكى از اين گونه افراد به جهاد آيد و جنگ هم بكند، سهمى [از غنايم جنگى و بيت‌المال‌] ندارد؛ زيرا او از مجاهدان نيست، بلكه از عاصيان به شمار مى‌رود. «٢» تَخَلُّفْ از جنگ‌ تَخَلُّفْ در لغت به معنى خلاف جستن، سرپيچى و روگردانى آمده است. «٣» در اصطلاح به كسى گفته مى‌شود كه بدون عذر شرعى، پشت جبهه بماند و با رزمندگان اسلام در صحنه نبرد با دشمنان خدا حضور نيابد چنين كسى از جنگ تخلف كرده و از متخلفان به شمار مى‌آيد. «٤» تخلّف با فرار در اين جهت فرق دارد، تخلّف سرپيچى كردن از دستور رفتن به جبهه است، ولى فرار، پشت كردن به جبهه جنگ است و براى هر دو در فقه اسلام و آيات و احاديث مطالبى آمده است. براى اطلاعات بيشتر به واژه‌هاى زحف و فرار مراجعه كنيد.