اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٤
اميرمؤمنان (ع) در مورد شرايط پرچمدار و نقش پرچم در جنگ چنين مىفرمايد:
«وَ رايَتَكُمْ فَلاتَميلُوها، وَ لاتُخَلُّوها، وَ لا تَجْعَلُوها الّا بِايْدى شُجْعانِكُمْ، وَالْمانِعينَ الذِّمارَ مِنْكُمْ، فَانَّ الصَّابِرينَ عَلى نُزُولِ الْحَقائِقِ هُمُالَّذينَ يَحُفُّونَ بِراياتِهِمْ، وَ يَكْتَنِفُونَها حِفافَيْها وَ وَراءَها وَامامَها، لايَتَأَخَّرُونَ عَنْها فَيُسْلِمُوها، وَ لايَتَقَدِّمُونَ عَلَيها فَيُفْرِدُوها» پرچمدار بايد فردى كارزار ديده و لايق باشد؛ زيرا بناى فعاليت و كوشش سپاه به پرچم تكيه دارد. در صورتى كه پرچمدار فردى ضعيف و بى تجربه باشد و بيهوده، به عقب باز گردد، سپاهى را از هستى و افتخار ساقط خواهد كرد. چشمهاى افراد بايد هميشه به اهتزاز رايه و پرچم دوخته باشد، وبه هرجانب كه پيش مىرود بايد پيش روند؛ زيرا پرچم در حقيقت به منزله نقشه جنگ است كه خط سير سربازان را در عمل نشان مىدهد. هرگز پرچمدار را تنها مگذاريد و او را به آسانى اسير دشمن نسازيد و از پرچم نيز پيش نيفتيد، تا مبادا جزر و مد كارزار شما را از مركز حمله دور اندازد، و در نتيجه خط ارتباط ميان شما قطع شود. «١» رِباطْ رِباط در لغت چيزى را گويند كه مَشك و چهار پا و غير آن را به وسيله آن ببندند و در اصل، عبارت است از: بستن اسب در نقطهاى معين و تأسيس ساخلو براى مرزبانى. «٢» جمع آن رُبُطْ است.
در اصطلاح، رباط و مرابط به مرز دارى، اقامت گزيدن در مرز، نگهبانى دادن در اطراف كشور و مرزها، ديدبانى براى آگاهى از احوال دشمن و حفظ كشور از حمله آنان اطلاق مىشود. «٣» كمترين مدت براى صدق رباط و مرابط سه روز است و بيشترين آن چهل روز. چنانچه