اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦

آيين يهود، مسيحيت و مجوسيت مى‌گويند.
خداوند متعال مى‌فرمايد:
«قاتِلُوا الَّذينَ لايُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لابِالْيَوْمِ الْاخِرِ وَ لايُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ‌اللَّهُ وَ رَسُولَهُ وَ لا يَدينُونَ دينَ الْحَقِّ بِاللَّهِ مِنَ الَّذينَ اوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ» «١» با كسانى كه از اهل كتابند و به خدا و روز جزا ايمان نمى‌آورند و آنچه را كه خدا و رسولش حرام كرده، حرام نمى‌دانند و به دين حق نمى‌گروند، كارزار كنيد تا اينكه با دست خود و با ذلت جزيه بپردازند.
قرآن در معرفى اهل كتاب مى‌فرمايد:
«انَّ الَّذينَ امَنُوا وَ الَّذينَ هادُوا وَ الْصابِئينَ وَ النَّصارى‌ وَ الَمجُوسَ وَالَّذينَ اشْرَكُوا ...» «٢» كسانى كه ايمان آوردند و كسانى كه بر دين يهود، صابئين و نصارا و مجوس باقى مانند و كسانى كه شرك ورزيدند.
اين آيه يهوديان، صابئين، نصارا و مجوس را اهل كتاب معرفى مى‌كند كه داراى شريعت و كتاب آسمانى بودند. در مقابل اهل كتاب، مؤمنان به اسلام و مشركان مطرح شده‌اند، كتاب آسمانى اهل‌كتاب عبارت‌است‌از: تورات براى‌يهود، انجيل براى‌نصارى، اوستا براى مجوس.
«شخصى از امام صادق (ع) پرسيد: آيا مجوسيان صاحب كتابند؟ فرمود: آرى، مگر نامه رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ به اهل مكه به گوش تو نخورده كه به آنان نوشت: يا اسلام بياوريد و يا آنكه به جنگ با شما برمى‌خيزم. مردم مكه در جواب آن حضرت نوشتند: از ما جزيه بگير و ما را به بت پرستى‌مان واگذار. رسول خدا (ص) نوشت: من جزيه نمى‌گيرم، مگر از اهل كتاب.
مجدداً مردم مكه نامه نوشتند- و مقصودشان از اين‌نوشته تكذيب آن حضرت‌بود-: