فقها نماز شدت خوف را نماز مُطارده مُسايفه ناميده‌اند. نمازهاى ديگرى از انواع نماز خوف به نام نماز عسفان- نماز بطن النخل- مغاير با آنچه ذكر شده، بيان كرده‌اند. «١» صُلْح‌ صلح در لغت؛ يعنى، آشتى و سازش. «٢» صلح دراصطلاح فقه، مقابل جنگ است، كه از آن به سِلم يا سَلم (به كسر و فتح سين) نيز تعبير مى‌شود.
در قرآن چنين آمده است:
«وَ انْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها» «٣» و اگر تمايل به صلح نشان دهند، تو نيز از در صلح در آى.
«يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فىِ‌السِّلْمِ كافَّةً» «٤» و اگر دشمنان تن به صلح [آتش بس‌] دادند، پس بپذير.
و نيز مى‌فرمايد:
«وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ» «٥» صلح خوب است.
امير مؤمنان (ع) مى‌فرمايد:
«وَ لا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعاكَ الَيْهِ عَدُوَّكَ وَ لِلَّهِ فيهِ رِضَى، فَانَّ فىِ‌الصُّلْحِ دَعَةً لِجُنُودِكَ، وَ راحَةً مِنْ هُمُومِكَ، وَامْناً لِبِلادِكَ» «٦»