حِصارْ حصار در لغت به معنى قلعه يا محاصره كردن كسى در جنگ آمده است.» در اصطلاح به محاصره‌كردن دشمنان در منطقه يا در شهرى بگونه‌اى كه كسى بيرون نرود و كسى هم از خارج وارد نشود، گفته مى‌شود قرآن مجيد در اين مورد مى‌فرمايد:
«خُذُوهُمْ وَ اْحصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ» «٢» آنان را بگيريد و محاصره كنيد و در كمين آنان بنشينيد.
لشكر مسلمانان در غزوه‌هاى صدر اسلام، در مورد لزوم، دشمنان را در محاصره قرارمى‌داد، مثل: محاصره طائف محاصره بنى‌نضير و قلعه‌هاى خيبر توسط رسول‌خدا (ص).
خُدْعَه‌ خدعه درلغت به‌معنى، نيرنگ، گول‌زدن وگمراه‌كردن، چشم‌بندى و غيره ... آمده‌است. «٣» در اصطلاح به كارگيرى نيرنگ و خدعه در جنگ براى نابود كردن يا تسليم ساختن دشمن گفته مى‌شود.
حضرت على (ع) فرمود:
از رسول خدا (ص) در جنگ خندق شنيدم كه فرمود: «الْحَرْبُ خُدْعَةٌ» «٤» يعنى جنگ فريب است.
و نيز فرمود: «تُكَلِّمُوا بِما ارَدْتُمْ» «٥» يعنى آنچه را كه مى‌خواهيد درباره نابودى دشمن (باگفتن دروغ) به زبان بياوريد، آزاد هستيد.
در تاريخ چنين نقل شده است: حضرت على (ع) در جنگ خندق عمروبن عبدود را به كار ديگرى مشغول كرد و سپس به پاى او شمشير زد كه قطع شد. عمرو گفت: اى على‌