اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى

اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٦

پيامبراسلام (ص) فرمود:
«افْضَلُ الْاعْمالِ عِنْدَاللَّهِ ايمانٌ لا شَكَّ فيهِ، وَ غَزْوٌ لا غَلُولَ فيهِ، وَ حَجٌّ مَبْرُور» «١» بهترين اعمال در نزد خدا سه چيز است: ايمانى كه در آن هيچ شكى نباشد و جنگى كه در آن خيانت و اختلاس نباشد وحجّى كه مقبول در گاه الهى باشد.
همچنين فرمود:
«... لا يَقْبَلُ اللَّهُ صَلاةً بِغَيْرِ طَهُورٍ، وَ لا صَدَقَةٍ مِنْ غَلُولٍ» «٢» خداوند نمازى كه بدون طهارت باشد و صدقه اى كه از مال غلول داده شود قبول ندارد.
غَنيمَتْ‌ غنيمت به معنى فيى‌ء و مالى است كه عايد شخص مى‌شود. «٣» در اصطلاح غنيمت عبارت است از چيزى كه مسلمانان در ميدان كارزار با جنگ و پيروزى به دست آورده‌اند. ليكن به اموالى كه از راه اختلاس و غارت به چنگ آمده غنيمت گفته نمى‌شود. «٤» در باب خمس، غنيمت به شرح زير تعريف شده است: فايده‌اى كه به دست آيد، خواه بر اثر به كار بردن مالى باشد، مانند آنكه آن را در تجارت به كار مى‌رود و سودى عايدش مى‌گردد، و يا اينكه به علت داشتن حرفه و صنعتى باشد و مانند اينها «٥» پس از جداكردن مخارج اوليّه از قبيل رضخ، جعايل، فضايل، نفل و مخارج تقسيم و نگهدارى، خمس آن جدا شده و بقيه اگر اموال منقول باشد، بين رزمندگان تقسيم مى‌شود. و اگر اموال غير منقول باشد مانند زمين و ...، تحت نظارت امام قرار گرفته و در مصالح عموم مسلمانان مصرف مى‌شود. «٦»