آمده است. «١» در اصطلاح به كسانى گفته مى‌شود كه با حضرت على (ع) در جمل جنگ كردند، و بزرگان آنها طلحه و زبير از كسانى بودند كه از قبل با آن حضرت بيعت كرده بودند و سپس آن پيمان را شكستند. «٢» قرآن در اين باره مى‌فرمايد:
«وَانْ نَكَثُوا ايْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فى‌ دينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ...» «٣» اگر بعد از بستن‌عهد، پيمان‌شكنى كردند و در دين به شما طعنه‌زدند، پس بكشيد، پيشوايان كفر را حضرت على (ع) در ذيل آيه خطاب به اهل بصره فرمود:
«... وَالَّذى‌ فَلَقَ‌الْحَبَّةَ وَ بَرِى‌ءُ النَّسْمَةَ وَاصْطَفى‌ مُحَمَّداً (ص) بِالنُّبُوَّةِ انْتُمْ لِاصْحابِ هذِهِ الْايَةَ وَ ما قُوتِلُوا مُنْذُ نَزَلَتْ»» سوگند به خدايى كه انسان را خلق كرد و دانه را شكافت و محمد (ص) را به پيامبرى برگزيد، اهل (و منظور از) اين آيه شما هستيد و از زمانى كه نازل شد، هيچ كس با اهل اين آيه نجنگيده است.
اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى ١٢٨ هدم حصون‌ نَفْر نَفْر در لغت به معنى اعراض‌كردن، پيش‌دويدن، پراكنده‌شدن و رم‌كردن آمده است. «٥» در اصطلاح كوچ كردن به دستور فرمانده براى جنگ با دشمنان اسلام مى‌باشد.
قرآن مى‌فرمايد: