اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى

اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٥

پيش از آنكه به شما حمله كنند، بر آنان حمله بريد. به خدا سوگند هيچ قوم و ملّتى در داخل شهرها و خانه‌هاشان مورد تهاجم دشمن قرار نگرفتند، مگر اينكه ذليل شدند.
در روايت ديگرى از پيامبر اسلام (ص) چنين آمده است:
«غَزْوَةٌ فى‌ الْبَحْرِ مِثْلَ عَشَرَ غَزَواتٍ فِى‌الْبَرِّ» «١» يك جنگ دريايى برابر با ده جنگ زمينى است.
و نيز فرمود:
«افْضَلُ الْغُزاةِ فى‌ سَبيلِ‌اللَّهِ خادِمُهُمْ» «٢» بهترين جنگجويان در راه خدا كسانى هستند كه به مجاهدان خدمت مى‌كنند.
همچنين فرمود:
«مَنِ اغْتابَ غازِياً فَكَانَّما قَتَلَ مُؤْمِناً» «٣» كسى كه از يك رزمنده غيبت نمايد، مانند آن است كه مؤمنى را كشته باشد.
غَلُول‌ غَلُول در لغت به معنى خيانت است. «٤» در اصطلاح فقه، ربودن مالى از غنايم جنگى يا از كافرى كه مورد امان و پناه حكومت اسلامى قرار گرفته است، مى‌باشد. «٥» قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَة»» هر كس خيانت كند، روز رستاخيز سند خيانت خود را همراه دارد.