هنگامى كه تو (پيامبر) در ميان ايشان باشى و براى ايشان نماز به پادارى، بايد گروهى از ايشان با تو به نماز برخيزند و سلاحهاى خود را برگيرند و هنگامى كه سجده كردند بايد به جاى گروه ديگر در پشت سر شما قرار بگيرند و گروه ديگر كه نماز نخوانده‌اند، بيايند و با تو نماز بخوانند و بايد احتياط را از دست ندهند و سلاحها را برگيرند. مردم كافر دوست دارند كه شما از سلاحها و كالاهايتان غفلت كنيد و يكباره بر شما حمله‌ور شوند پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«السُّيُوفُ مَقاليدُ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ» «١» شمشير ها كليد بهشت و جهنم هستند.
امير مؤمنان (ع) فرمود:
«... فَافْضَلُ اْلُاموُرِ لِمَنْ كانَ فى‌ الْجِهادِ انْ لا يُفارِقَهُ السِّلاحِ عَلى‌ كُلِّ اْلَاحْوالِ» «٢» بهترين كار براى كسى كه مشغول جهاد مى‌باشد اين است كه در هيچ حالى سلاح از او دور نشود.
امام صادق (ع) فرمود:
«... مَنْ حَمَلَ الى‌ عَدُوِّنا سِلاحاً يَسْتَعْيِنوُنَ بِهِ عَلَيْنا فَهُوَ مُشْرِك ...» «٣» كسى كه براى دشمن ما سلاحى حمل كند كه با آن به ما آسيبى برساند، مشرك است.
فقهاى اسلام، جنگ با دشمن را با هر وسيله‌اى كه پيروزى با آن حاصل مى‌شود، جايز مى‌دانند، مثل نصب منجنيق (توپخانه و غيره)، انهدام حصارها و خانه‌ها و ... «٤» البته شرايطى دارد كه در جاى خود آمده است.
شُرْطَةُ الْخَميس‌ شرطة در لغت به معنى گروه، گروهان، شرط و پيمان آمده است. «٥»