اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى

اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٦

«رِباطُ لَيْلَةٍ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ صِيامِ شَهْرَيْنِ» «١» يك شب مرزبانى بهتر و ثوابش بيش از دو ماه روزه است.
و نيز فرمود:
«مَنْ رابَطَ يَوْماً وَ لَيْلَةً فى‌ سَبيلِ اللَّهِ كانَ يَعْدِلُ صِيامِ شَهْرٍ وَ قِيامَهُ لا يَفْطَرُ وَ لايَنْفَنِلُ عَنْ صَلاتِهِ الّا لِحاجَةٍ» «٢» كسى كه يك شبانه روز در راه خدا، مرزبانى كند پاداشش معادل كسى است كه يك ماه روزه گرفته و شبها به عبادت مشغول بوده و جز براى كار ضرورى دست از نماز نكشيده باشد.
رَجَزْ رَجَزْ نوعى شعر حماسى و جنگى است كه حروف آن كم است و اجزاى آن نسبت به هم نزديك و به دنبال يكديگر. «٣» اين گونه شعر را عربها فقط در جبهه جنگ براى حريف طلبيدن، افتخار ورزيدن، شرافت خويش را بيان كردن حسب و نسب و قبيله خود را معرفى كردن مى‌خواندند. «٤» رجز از آيين نظامى زمان گذشته بود. دو قهرمان در ميدان جنگ نخست در زمينه شرافت و مدح خود و قبيله خود رجز مى‌خواندند و يا اهداف و عقايد خود را روشن مى ساختند و سپس كارزار مى كردند، نمونه هاى زيادى در تاريخ اسلام موجود است؛ مثل رجز خواندن عمربن عبدود و على عليه‌السلام در جنگ خندق و رجز خواندن مرحب و على عليه‌السلام در جنگ خيبر و رجزهاى شهداى انقلاب عاشورا در ميدان كربلا.