«هرگاه دشمن بر سرزمين مسلمانان و يا به مرزهاى آنان حمله آورد كه ترس از بين بردن اصل اسلام و جامعه اسلامى از آن مى‌رود، بر همه مسلمانان واجب است با هر وسيله ممكن به دفاع بر خيزند و در اين راه از بذل جان و مال دريغ نكنند. در اين مورد حضور امام و اذن او يا اذن نايب خاصش و يا نايب عام آن حضرت شرط نيست، بلكه بر هر مكلفى با هر وسيله اى بدون قيد وشرط، دفاع واجب است» «١» اين گونه دفاع مقدس را جهاد دفاعى نيز مى‌نامند.
بطور فشرده اهداف جهاد دفاعى را مى‌توان در موارد زير خلاصه كرد:
١- دفاع از كيان و حوزه اسلام، اعم از اينكه حمله و هجوم، نظامى، سياسى، اقتصادى و يا فرهنگى باشد.
٢- دفاع از مسلمانانى كه مورد حمله و تهاجم قرار گرفته اند، اعم از اينكه مهاجم، مسلمان باشديا كافر.
٣- دفاع از هجوم برخود، خواه بر ملّت و كشورش باشد، و خواه بر اهل و عيال و فرزندانش، يا بر جانش و يا اموالش.
٤- دفاع از مظلومان و مستضعفانى كه مورد تجاوز قرار گرفته، دست كمك به سوى ما دراز كرده‌اند. «٢» ديَه‌ ديه در لغت به معنى خون بها آمده است. «٣» اصل آن ودى بوده، «واو» آن حذف شده و تاء به جاى آن آمده است.
در اصطلاح فقهى، عبارت است. از مالى كه در مقابل جرح يا قتل و يا نقص عضو، بايد جانى به مجنى عليه يا ورثه او بپردازد. «٤»