٥- مسلمانانى كه همسايه كافر دارند كه با دادن زكات به آنها، كافران همسايه به اسلام‌آوردن تشويق مى‌شود. (از جهت پى بردن به برنامه اسلام). «١» قرآن كريم يكى از مصارف هشتگانه زكات را مؤلفه قلوبهم تعيين كرده مى‌فرمايد:
«انَّمَاالصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَالْمَساكينِ وَ الْعامِلينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ ...» «٢» همانا صدقات (زكات) براى فقيران، بيچارگان، عاملين زكات و مؤلفة قلوبهم ... است.
مُهادَنَه‌ مُهادنه مصدر باب مفاعله از هَدَنَ يَهْدُنُ‌از باب فَعَلَ يَفْعُلُ، در لغت به معناى مصالحه است. هدنه اسم از هَدَنَ و هادَنَ مى‌باشد. «٣» در اصطلاح قراردادن صلح و ترك كارزار و دست كشيدن از جنگ كافران تا مدّت معلومى است. «٤» [آتش بس‌] مهادنه را بايد امام يا كسى كه امام او را براى عقد قرارداد منصوب كرده، امضا كند و قرارداد مهادنه تنها با كسانى كه جايز القتل، نه واجب القتل، باشند منعقد مى‌گردد. «٥» علّامه در مورد مدت عقد قرار داد مى‌گويد: مدت عقد قرار داد مهادنه بستگى به قوّت و ضعف مسلمانان دارد. اگر دشمن قويتر از مسلمانان باشد، امام تا هر مدت كه صلاح بود، هر چند ده سال باشد، معاهده مى‌بندد و اگر دشمن ضعيفترباشد، مدّت معاهده طبق آيات دو و پنج سوره توبه عمل مى‌شود:
«فَاذَا انْسَلَخَ الْاشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ» چون ماههاى حرام به سر آمد، مشركان را هر جا يافتيد، بكشيد.