اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى

اصطلاحات نظامى در فقه اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٠

و به آتش بكشند.
كشتن كافران با انواع وسايل جايز است و زمانى كه آنها بر موضعى از مواضع مسلمانان حمله مى‌برند، مسلمانان مى‌توانند با به كار انداختن منجنيقها و پرتاب آتش موضع آنان را هدف قرار دهند. «١» الْمَنّ‌ در لغت يعنى منت گذاشتن. و در اصطلاح يعنى امام مسلمين بر اسراء دشمن منت مى‌گذارد و آنان را يكطرفه و بدون قيد وشرط سربها آزاد مى‌كند.
براى اطلاع بيشتر در لفظ اسير در قسمت بيان احكام آن مشاهده كنيد.
مُؤَلَّفَة قُلُوبُهم‌ مُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ يا مؤلفةالقلوب در لغت به كسانى گفته‌مى‌شود كه دلهاى‌آنها جذب‌مى‌شود.
در اصطلاح فقهى به افرادى اطلاق مى‌شود كه با پرداخت زكات به آنان دلهاى ايشان يا ديگران به اسلام جذب مى‌شود و يا در راه حمايت از اسلام و كشور اسلامى تلاش مى‌كنند. آنها به چند گروه تقسيم مى‌شوند:
١- كافرانى كه با دادن زكات به آنها نظرشان براى شركت در جهاد به همراه مسلمانان جلب مى‌شود (از آنها تنها در جنبه نظامى استفاده مى‌شود).
٢- كافرانى كه به منظور مسلمان شدن به آنان كمك مالى مى‌شود.
٣- مسلمانانى كه از نظر اعتقادى ضعيف مى‌باشند؛ به آنها كمك مى‌شود تا ايمانشان قوى شود. «٢» ٤- كسانى كه در مرزهاى كشور اسلامى سكونت دارند (اعم از مسلمان و كافر) اگربه آنها زكات داده شود، مرزها را محافظت مى‌كنند.