پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٧ - ٢٨ - اجتناب از گناهان

هاى خدا را مسخره و استهزاء نمودم. اگر ما مرتكب گناه شويم روزى خواهد آمد كه خودمان متاثر مى‌شويم و خدا نمى خواهد ما را اين طور ببيند و اين هم از لطف و بزرگوارى خداست كه دوست ندارد ما شرمنده باشيم.

واقعاً اگر خدا ما را عذاب كند آن هم از لطف اوست چون در هر حالت خدا مى‌خواهد ما را پاك كند كه مشمول رحمتش شويم او مى‌خواهد آلودگى را از ما دور كند كه عنايت خودش را شامل حال ما نمايد.

يقول الله تعالي ﴿يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مّا عَمِلَتْ مِنْ خَيرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ انَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ امَداً بَعيداً﴾ [١] خدا مى فرمايد: روزى خواهد آمد كه هر نفسى عمل خير و آن چه از كارهاى بد انجام داده را مى‌بيند. در اين آيه شريفه نكاتى است، يكى اين كه كلمه (﴿محضراً﴾) تكرار نشده، كه به خاطر فصاحت و بلاغت جمله است و ديگر اين كه خداوند (﴿ما عملت من خير﴾) را اول آورده به جهت اين است كه يكى از صفات او يا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ است و سوم اين كه كلمه (﴿محضراً﴾) را براى (﴿ما عَمِلَتْ مِنْ خَيرٍ﴾) آورده براى آن است كه انسان خوبيهايش را مى‌بيند و آن را دوست دارد اما در مورد بديهايش آرزو مى كند كه بين او و گناهانش فاصله‌ى فراوان بود.

مرحوم ميرزاى قمى (رحمه الله) كه در قبرستان شيخان قم مدفون هستند كتابى دارند به نام جامع الشتات گر چه اين كتاب كشكولى است در

[١]. سوره آل عمران آيه ٣٠.