پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨ - ٧ - دنيا براى كافران است

است كه اگر كسى مشكلى پيدا كرد او را شفاعت كنى.

عزيزان شما داخل بهترين لباس هستيد اگر كارهايتان و درس خواندنتان براى خدا باشد اين دنيا براى شما زندان بوده وخدا در آخرت برايتان مقام بزرگ در نظر مى‌گيرد.

وقَولَهُ تَعالي ﴿مَنْ كانَ يُريدُ العاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُريدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَّدْحُوراً﴾ [١] ﴿وَ مَنْ ارادَ الآخِرَةً وَسَعي لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَاولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً﴾ [٢]. كسى كه آرزو دارد خدا به او دنيا بدهد و هر آنچه كه از ميوه ها و ذخاير و معادن و اموال ديگر وجود دارد به او عطا كند بايد بداند كه خدا فرمود به او مى‌دهيم اما در آخرت انتظارى نداشته باشد كه او را از نعمت هاى آخرت بهره مند سازيم. البته خداوند به همه كس هم نمى دهد زيرا ممكن است بعضى از انسانها داراى اهدافى باشند كه خداوند صلاح نداند كه به آنها مال دنيا بدهد ولى اگر كسى خواست تا از اموال دنيا براى خودش استفاده كند خداوند مى فرمايد به او مى‌دهيم اما براى او سود بخش نيست. شايد ما نَشاءُ باعتبار ما يتعلق باشد يعنى آنچه را كه ما بخواهيم مى‌دهيم. و لِمَنْ نُريد هم به اعتبار شخص باشد يعنى آن كسى را كه خدا بخواهد نسبت به او جامه عمل بپوشاند، باز به دست خداست بنابراين انسان تام الاختيار نيست خداوند فرمود: ما عجله مى كنيم و ممكن است به طالب دنيا زود مال دنيا بدهيم. لكن آنچه كه ما بخواهيم و به آن كس كه اراده كنيم، عطا مى كنيم. در اينجا نتيجه به اعتبار صدق نسبت، صحيح است همانطور

[١]. سوره اسراء آيه ١٨.

[٢]. سوره اسراء آيه ١٩.