پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٣ - ٤٩ - صحبت بدون علم

الْبَصَرَ وَ الفُؤادَ كُلُّ اولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْئُولًا﴾ [١]

دنبال چيزى كه علم ندارى نرو و چيزى را كه علم ندارى نگو زيرا چشم و گوش و قلب تو همه مسئولند. برادران عزيز روحانى، با اين حساب كار ما خيلى مشكل تر است. اگر مسئله اى را نمى دانيد، بگوييد نمى دانم اين بهتر است از اين كه اشتباه جواب مسئله مردم را بدهى و يك عمر گرفتارى درست كنى. آيا وزر و وبال عمل اشتباه به گردن تو نيست؟

فرمودند: تا با چشم و گوش خود نديدى و نشنيدى سخن مگو. اين دو براى انسان علم مى‌آورند. منتهى آن چه كه بين خوب و بد را تشخيص مى‌دهد، قوه مميزه است و آن قوه عقل، قلب است. شايد فؤاد، قلب صنوبرى هم نباشد بلكه قوه‌ى مميزه‌ى ناطقه انسانيت كه خير و شرّ را تشخيص مى‌دهد، باشد به هر حال همه‌ى اين‌ها مسئولند.

وَ قَالَ ﴿سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْئَلُونَ﴾ [٢] خدا مى فرمايد: و بزودى تمام مشهودات اعضاء بدن ما حتى مباحات نوشته مى شود. ﴿وَ سَيَرَي اللهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ﴾ [٣] خدا و رسولش اعمال ما را مى بينند و از ما سئوال مى شود. بنابراين ما بايد خود را آماده جواب دادن كنيم هر عملى را انجام مى‌دهيم بنويسيم و جواب آن را نيز در حاشيه ياداشت كنيم. اگر خدايى ناكرده براى اعمالمان عذر موجه نداريم در كنارش توبه قرار دهيم. شب‌ها ساعتى را انتخاب كنيم و با خداى بزرگ گفتگو كنيم و عرض نماييم خدايا ما معترفيم كه گناه كاريم از تو مى‌خواهيم قبل از آن كه ما را رسوا كنى و بدان سبب به عذاب خود


[١]. سوره اسراء آيه ٣٦.

[٢]. سوره زخرف آيه ١٩.

[٣]. سوره توبه آيه ٩٤.