پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٥ - ١٨ - اثر علم بيعمل
سر انداختند خدا فرمود: ﴿يُحَرِّفُونَ الكَلِمَ عَنْ مَّواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظّاً مِمّا ذُكِّرُوا بِهِ﴾ [١]
كلمات خدا را از جاى خود تغيير مىدادند و از بهره آن كلمات كه به آنها پند داده شد نصيب بزرگى را از دست دادند. بعد پيغمبر ٦ فرمود: خدا مى فرمايد: بر آن كسانى كه كافر بودند چون پيغمبر فرستاديم ناسپاسى كردند پس خشم خدا بر آنان باد. بنابراين كسى كه آمده در سلك روحانيت بايد بداند كه زى روحانيت با دنيا طلبى نمى سازد كسى كه بخواهد لباس روحانيت را وسيله رسيدن به زندگى خوب و مرفه دنيوى قرار دهد اشتباه كرده است ممكن است خدا بدهد و در رفاه هم باشد لكن اگر نيتش اين باشد زشت است علاوه بر اين روحانى بايد در مصرف سهم امام و خمس نيز مراقبت كند. آيا مى شود با سهم امام به تفريح و گردش و كارهاى ديگر پرداخت آيا امام زمان (عج) راضى است. مرحوم آيت الله حكيم (رحمه الله) از سهم امام و خمس استفاده نمى كرد و مى فرمودند: هر كس بخواهد با سهم امام از نجف به كربلا مسافرت كند جايز نيست زيرا سهم امام فقط براى تحصيل علم است هم چنين مرحوم آيت الله حاج آقاى والد (رحمه الله) مى فرمودند: ما از شهريه حوزه براى رفتن به كربلا استفاده نمى كرديم بزرگان ما اينقدر احتياط مىكردند كه مبادا از شهريه و سهم امام در راهى مصرف شود كه دل بقية الله الاعظم ارواحنا فداه رنجيده شود. چرا هر كارى دلمان مىخواهد مى كنيم هرچه دلمان مىخواهد مىخريم چه جوابى خواهيم داد؟
مبادا نفس عمل ما مُبْعِدُ النّاس عَنِ الله شود كه در اين صورت
[١]. سوره مائده آيه ١٣.