پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٩ - ١٠ - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
مىبرم و خوشم مى آيد. به شما مژده مىدهم كه آيندهى درخشانى داريد. آن استاد والا مقام مى فرمود: هنگامى كه درس مىرويد جلو بنشينيد و پيشانى استاد را نگاه كنيد زيرا كه روايت داريم نورعلم از پيشانى استاد و از بين دو چشم او بيرون مى آيد.
وَ انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِ داوُد ٧ خَليفَةِ الله فِي الْارْضِ كانَ طَعامُهُ الشَّعير وَ لِباسُهُ الشَّعْر وَ كانَ اذا جَنَّهُ اللَيلُ شَدَّيَدَه الي عُنُقِه فَلا يَزال قائِما يُصَلّي حَتّي يَصْبَح.
مى خواهى تو را به امر داود خبر دهم. او جانشين خدا در زمين بود. غذايش از نان جو و لباسش هم از مو بود وقتى تاريكى همه جا را فرا مىگرفت مشغول مناجات با خدا مىشد. دست مباركش را به گردنش مىبست و نماز مىخواند و ناله مىكرد و ايشان تا صبح استراحت نداشتند.
انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِ ابراهيم خَليلِ الرَّحْمن ٧ كانَ لِباسُهُ الصُّوفُ وَ طَعامُه الشَّعيرُ مىخواهى تو را به امر ابراهيم خليل الرحمن خبر دهم لباسش از پشم و غذايش نان جو بود.
انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِ يَحْيي ٧ كانَ لِباسُهُ اللّيف وَ كانَ يَاكُلُ وَرَقَ الشَّجَرِ مىخواهى تو را به امر يحيى خبر دهم او لباسش از ليف (پوشالها و پوستهاى مخصوص خرما) وغذايش برگ درختان بوده است. وَ انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِعيسي بنِ مَريَم: فَهُوَ العَجَب كانَ يَقُولُ اذامي الجُوع وَ شِعاري الخَوْف وَ لِباسي الصُّوف وَ دابَّتي رِجْلاي وَ سِراجي بِالْلَّيلِ القَمَر وَ صلاي في الشِّتاءِ مَشارِقُ الشَّمْسِ وَ فاكِهَتي وَ رَيْحانَتي بُقُولُ الارضِ مِما يَأْكُلُ الوُحُوش وَ