پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٨
مردم انصاف داشته باش.
وَ احْسِنْ وَادْعُ النّاسَ الْاحْسانَ هم خود نيكى كن و هم مردم را به طرف احسان دعوت كن. وَ صِلْ رَحِمَكَ و صله رحم بجاى آور. وَ لا تَمْكُرْ النّاسَ براى مردم مكر و حيله نكن. وَ اوفِ النّاسَ بِما عاهَدْتَهُم و نسبت به آن چه كه به مردم وعده داده اى وفا كن.
فَانَّ اللهَ تَعالى يَقُولُ ﴿انَّ اللهَ يَأمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْاحْسانِ وَ ايتاءِ ذِي القُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشآءِ وَ الْمُنْكَرِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴾ [١] خدا شما را به عدل و احسان و محبت به ذوى القربى و نهى از فحشا و منكر امر مى كند و شما را موعظه مىنمايد شايد متذكر شويد.
اين اخبارى كه خوانده شد براى اين است كه ما را بسازد. بزرگان ما مىگفتند موعظه براى اين است كه ما آدم شويم زيرا فطرت ما از حيوانيت است.
الْانسانُ حيوانٌ ناطقٌ بعضى در حيوانيتش مىمانند و به ناطق يعنى درك كننده نمى رسند فلذا دائماً ما را نصيحت مىكنند كه از حيوانيت درآييم. خدا فرمود: ﴿ثُمَّ انْشَاناهُ خَلْقاً آخَرَ﴾ [٢] ما بايد به اين مرحله برسيم والا علقه و مضغه را همه دارند.
پايان نصايح رسول اكرم ٦ به ابن مسعود كه از كتاب وافى باب مواعظ رسول الله نقل شده است.
[١]. سوره نحل آيه ٩٠.
[٢]. سوره مؤمنون آيه ١٤.