پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٢ - ٦٠ - ياد قيامت
سفارش ما را به اين امت مىكرد چه كارى بود كه ديگر با ما نكردند؟ اگر دشمن از مشركين و يهوديها با ما چنين مىكرد، غصه نداشتيم ولى دل ما سوخت و به درد آمد از رفتار كسانى كه اسم پيغمبر ٦ را مىبردند و نماز مىخواندند و فرزند رسول الله ٦ را كشتند. در خانه ولايت را بستند. اميرالمؤمنين ٧ خانه نشين شد و عاقبتش به وجود آمدن واقعه كربلا شد. اگر امروز هم در خانه ولايت بسته شود، همان حوادث به وجود مى آيد و دشمن به هيچ يك از ما رحم نمى كند.
٦٠- ياد قيامت
يَابْنَ مَسعُود احْذُرْ يَوْمَ تَنْشُرُ فيهِ الصَّحائِفَ وَ يَفْضَحُ فيهِ الفَضايِحَ بترس از روزى كه صحيفهها بر ملا شود و رسوايى پيش آيد. عده اى كه وجودشان از ظلم و جنايت پر است اهل جهنم هستند و بعضى از دوستداران اهل بيت كه بر اثر گناه گرفتار شده اند براى صاف شدن به جهنم مىروند.
لابِثينَ فيها احْقاباً بعد از آن كه صاف شدند ندا مىرسد كه اينها را از جهنم بيرون آوريد و به بهشت ببريد. روايت دارد كه وقتى كه وارد بهشت مىشوند اهل بهشت به او نگاه مىكنند و به او مى گويند تو از جهنم آمدى؟ مى گويد از كجا مىدانيد؟ بهشتيان مى گويند، روى پيشانيت نوشته شده اين بندهى ما جهنمى بوده است و وارد بهشت شده آن قدر خجالت مىكشد كه عرضه مىدارد پروردگارا يا مرا به جاى اول برگردان يا اين رسوايى را پاك كن خطاب مىرسد كه ديگر كسى را به جهنم بر نمى گردانيم ولى از لطف و كرمم آن را پاك مىكنم.