پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٥ - ٥٧ - دورى از گناهان

دارد يعنى اين دسته از بندگان خدا كه داراى صفت‌هاى ذكر شده هستند، مى‌توانند بهشت را از خدا مطالبه كنند. نعمت‌هاى الهى ازتفضل خدا است كه در قالب استحقاق مى‌باشد. خدا اجازه مى‌دهد كه اين‌ها بهشت را طلب كنند زيرا خودش فرموده است كه بهشت، مال اين‌هاست.

يَقُولُ اللهُ تَعالى ﴿اولئِكَ في جَنّاتٍ مُّكْرَمُونَ﴾ [١] خدا مى فرمايد: اين‌ها در بهشت اكرام مى‌شوند. ﴿انَّما الْمُؤمِنُونَ الَّذينَ اذا ذُكِرَ اللهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ- الي- اولئِكَ هُمُ الْمُوْمِنُونَ حَقّاً لَّهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ﴾ [٢] مؤمنين كسانى هستند كه هر وقت به ياد خدا مى‌افتند دلشان ترسان و لرزان مى شود. اين‌ها حقيقتاً مؤمنند. پيش خدا درجات عاليه دارند و آمرزيده شده اند.

٥٧- دورى از گناهان‌

يَابْنَ مَسعُود لا تَحْمِلَنَّكَ الشَّفَقَةُ عَلى اهْلِكَ وَ وَلَدِكَ عَلَى الدُّخُولِ فِي الْمَعاصي وَ الْحَرامْ مواظب باش دوستى و علاقه‌ات به زن و بچه به حدى نباشد كه مرتكب گناه شوى و كار حرام كنى. نمى شود زن و بچه را به خواست خدا مقدم داشت فرداى قيامت انسان چه جوابى خواهد داد كه به خاطر زن و بچه گرفتار معصيت شده. خدا فرمود: ﴿افَرَايْتَ مَنِ اتَّخَذَ الهَهُ هَويهُ﴾ [٣] آيا ديدى كسانى كه هواى نفسشان را خداى خود قرار داده اند. هواى نفس انسان را وادار مى كند

[١]. سوره معارج آيه ٣٥.

[٢]. سوره انفال آيه ٢.

[٣]. سوره جاثيه آيه ٢٣.