پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥١ - ٥٦ - وقار داشتن

محترم با عده‌اى به دريا رفته اند و داخل آب شده و شنا كرده‌اند. ضمن تذكر به غيبت كنندگان، اين برادر مؤمن را خواستم و او را نيز راهنمايى كردم و قبول كرد و گفت درست است، من اشتباه كردم شما كه عمامه برسر گذاشتيد و لباس روحانيت را پوشيده‌ايد مردم از شما انتظار دارند. اگر ما درست رفتار كنيم مردم به دنبال روحانيت راه مى‌افتند. كارى كنيد كه مردم به طرف دين بيايند و عمل ما در نگه دارى دين مردم خيلى مؤثر است زيرا مردم درس دين خود را از روحانيت ياد مى‌گيرند واقعاً ما لذت مى‌بريم وقتى مى‌شنويم عملكرد يك روحانى در منطقه‌اى آن قدر خوب بوده كه مردم را به طرف دين آورده. مساجد از بركت وجود او پر از جمعيت شده و بين مردم وحدت و محبت ايجاد نموده است و روحانى بايد چنين باشد كه وجودش در هر جا كه رفت منشأ خير و بركت براى مردم باشد.

اگر روحانى الگو باشد در دل مردم جاى دارد هر چه بگويد مردم به روى چشم مى‌گيرند. بنابراين اگر روحانى مى‌خواهد مردم از وجود او بهرهمند شوند و سخنان او هم در دل مردم اثر بگذارد بايد اول خود را مهذب كند. قدرى ازمطالعاتتان هم براى خودتان باشد كه بايد چگونه رفتار كنى و چگونه حرف بزنى. وقتى مولا اميرالمؤمنين ٧ را براى كشتى گرفتن دعوت كردند تا پهلوان مشخص شود آقا فرمودند:

وَ لِغَيْرِ ذلِكَ امِرْنا ما را براى اين چيزها نخواستند آن گاه فرمود: بنشينيد تا به شما بگويم چه كسى پهلوان تر است. اشْجَعُ النّاسِ مَنْ غَلِبَ هَواهُ [١]

شجاع ترين و پهلوان ترين انسان‌ها كسى است كه بر هواى نفسش غالب باشد.


[١]. الفقيه، جلد ٤، صفحه ٣٩٥.