پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٦ - ٤٧ - دشمنى با شيطان

و دوم اين كه اگر حاجت دارند سجده بروند. به هر حال خداوند به ما دو حجت داده است يكى اهل البيت : و دوم عقل. با وجود اين نعمت‌ها نبايد كسى فريب شيطان را بخورد.

فرمود: ﴿وَ مَا كُنّا مُعَذِّبينَ حَتّي نَبْعَثَ رَسُولًا﴾ [١] خدا بدون دادن حجت كسى را عذاب نمى كند. خدا به شيطان فرمود: تا مى‌توانى لشگر و قشونت را بفرست تا ببينم با آدميزاد چه مى‌كنى. كنايه از اين كه من سرمايه اى به بشر داده ام كه دنبال تو راه نمى افتند و اگر با اين حال پيروى كردند جهنم را از تو و آن‌ها پر مى‌كنم.

فَانْظُرْ انْ لا تَاْكُل الحَرامَ لقمه‌ى حرام متأسفانه دامن گير است. اگر خدايى ناكرده طلبه نيز نسبت به سهم امام و سادات بى اهميت باشد، او هم مصداق روايت است جواب خدا را چه خواهد داد كه بدون اجازه از بيت المال برداشت كرده است. مرحوم آيت الله العظمى بروجردى (رحمه الله) وصيت كرده بود درب اتاقى را كه وجوهات در آن بود كسى جز آيت الله العظمى حاج سيد احمد خوانسارى (رحمه الله) باز نكند. مرحوم آقاى فلسفى (رحمه الله) نقل مى‌كرد، هنگام باز كردن درب اتاق من نيز همراه آيت الله خوانسارى بودم وقتى داخل شديم واقعاً حالمان منقلب شد. ديديم همه پول‌ها بسته بندى شده و روى آن‌ها نوشته شده اين سهم امام است، آن سهم سادات است، آن كفاره و مظالم است. عزيزان روحانى بزرگان ما با بيت المال اين طور رفتار كرده اند. نكند خدايى ناكرده دنيا ما را گول بزند و كارى كنيم كه فرداى قيامت نتوانيم جواب دهيم.

[١]. سوره اسراء آيه ١٥.