پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٢ - ٣٩ - رها كردن نعمتهاى دنيا
فانه يقول ﴿ما لِاحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزى﴾ [١] ﴿الّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الاعْلى﴾ [٢] ﴿وَ لَسَوْفَ يَرْضى﴾ [٣] هيچ نعمتى نزد پروردگار پاداش داده نمى شود مگر آن كه خدا را بخواهد و وجه الله را طلب كند. يرضى يعنى خدا اورا راضى مى كند، يعنى اگركسى براى خدا كار كرد خدا او را بى مزد نمى گذارد آن قدر به او مىدهد تا راضى شود. فلذا ما اگر به درس مىآييم، اگر تبليغ مىرويم و اگر زندگى روزمره را انجام مىدهيم، همه براى خدا باشد، خدا زحمات ما را بدون پاداش نميگذارد. پس سعى كنيد براى خدا كار كنيد.
حضرت زين العابدين ٧ ديد يكى از دوستانش براى خانه اش پنجره اى مىسازد بعد از خدا قوّت باد فرمود: چكار مىكنى؟ گفت: يابن رسول الله پنجره اى درست مىكنم تا هواى اتاق عوض شود حضرت تأسف خوردند فرمودند: چرا شيعيان ما اين گونه اند بگو پنجره را باز مىكنم كه صبحها كه طلوع فجر مى شود آن را ببينم و نمازم را اول وقت بخوانم. جهت معنوى را مطرح كن تا خدا به خاطر آن به تو پاداش بدهد و لو آن كه هواى اتاق هم عوض شود.
٣٩- رها كردن نعمتهاى دنيا
يَابْنَ مَسعُود دَعْ نَعيمَ الدُّنْيا وَ اكْلِها وَ حَلاوَتِها وَ حارِّها وَ بارِدِها وَ لينِها وَ طيبِها دنيا را رها كن، سردىها و گرمىها، ملايمتها و نرمشها و شيرينىهاى آن را ترك كن. انسان هر چه به
[١]. سوره ليل آيه ١٩.
[٢]. سوره ليل آيه ٢٠.
[٣]. سوره ليل آيه ٢١.