ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٧ - ٢ قتل علما و مخالفان و مجازات سخت زنان و كودكان
امام على (ع) در نامهاى به «معاويه»، سفيانى را از شمار آنان دانسته و فرموده است:
مردى از فرزندانت شوم و ملعون و بىنزاكت و تيره دل و بيمار و قسىالقلب است و خداوند رحمت و عطوفت را از دل او گرفته است، گويى اكنون او را مىبينيم. مادرش از قبيله بنىكلب است و اگر بخواهم نام او را مىگويم و توصيف مىكنم، او فرزند كسى است كه سپاهى را به مدينه گسيل مىدارد. آنها وارد آن شهر مىشوند و به قتل و كشتار و هتك حرمت و تجاور مىپردازند و از ميان آنها مردى پرهيزكار و مخلص پا به فرار مىگذارد ....[١]
از امام باقر (ع) روايت شده كه او از نسل «خالد بن يزيد بن ابوسفيان» است.[٢]
و از امام على بن الحسين (ع) نقل شده كه حضرت او را از فرزندان «عنبسة بن ابوسفيان»[٣] به شمار آورده و برخى روايات نام او را «عبدالله» ١٥ گفتهاند كه اين مطلب نزد علماى اهل سنّت مشهور است. امّا رأى مشهور اين است كه نام او «عثمان» از فرزندان «عنبسة ابن ابوسفيان» است و همه مىدانند كه ابوسفيان پنج فرزند به نامهاى «عتبة»، «معاويه»، «يزيد»، «عنبس» و «حنظله» داشت.
چيزى كه در مورد آن در تمام اين روايات اتّفاق نظر وجود دارد. اين است كه او از نوادگان ابوسفيان بوده و قدر به يقين هم همان است.
اقدامات سفيانى
با بررسى و مطالعه دقيق احاديث اهل بيت (ع) در مورد زمان خروج سفيانى و جريانهاى هم زمان آن درمىيابيم كه اين حركت، حركتى سريع و برقآسا بوده و فاصله زمانى چندانى با ظهور امام مهدى (ع) ندارد امام صادق (ع) مدّت زمان خروج او را از ابتدا تا آخر[٤] ماه ذكر نمودهاند كه او ٦ ماه آن را به جنگ مىپردازد و هنگامى كه مناطق پنج گانه «دمشق»، «اردن»، «حمص»، «حلب» و «قنسرين» را تصرّف كند؛ دقيقاً ٩ ماه و نه يك روز بيشتر حكومت مىكند.[٥] برخى روايات دوره حكومت او را به اندازه مدّت باردارى يك زن (يعنى ٩ ماه) دانستهاند و با توجّه به اين دوره و جنگها و فتحهاى او در آن مدّت كوتاه و فرجام او به دست سپاهيان امام زمان (ع)، به اين نتيجه مىرسيم كه اين رويدادها بسيار سريع و برقآسا روى مىدهد. در اينجا به اختصار و نه مفصّل به ذكر كارها و اقدامات او مىپردازيم زيرا كه روايات صحيحه در مورد جزئيات آن رويدادها اختلاف نظر دارند.
١. كشتار علويان و شيعيان اهل بيت (ع)
علويان در طول تاريخ يا بر ظلم و انحراف شوريدهاند يا مانند آتشفشانِ خاموش و هر لحظه منتظر فرصت مناسب بودهاند. هيچ گاه آتش و انقلاب آنان خاموش نشده و همواره نشانههاى شعله و دود اين آتش پديدار بوده است. بنابراين مىبينيم كه حاكمان بدسرشت، علويان و شيعيان اهل بيت (ع) را در رأس مخالفان خود قرار مىدادند و علويان و شيعيان اين مضمون را از گفتار ائمه (ع) دريافتهاند. امام صادق (ع) مىفرمايد:
ما و خاندان ابوسفيان دو خانوادهايم كه به خاطر خدا دشمن هم شديم. ما مىگفتيم خداوند راست مىگويد و آنها مىگفتند: دروغ مىگويد، ابوسفيان با پيامبر (ص) جنگيد، معاوية بن ابى سفيان با على (ع)، يزيد بن معاويه با حسين بن على (ع) و سفيانى هم با قائم (عج) مىجنگد.[٦] پيروان و دوستداران آنها نيز چنين سرنوشتى داشتند و راه آنان را ادامه دادند و با مشكلات و دشوارىهاى بسيارى در طول تاريخ دست و پنجه نرم كردند و براى درك بهتر اين مصيبتها، تنها مراجعه به كتاب مقاتل الطّالبيين ابوالفرج كفايت مىكند. با مطالعه تاريخ تشيع و علويان درمىيابيم كه اعمال و رفتار و كردار سفيانى چيز جديدى نيست بلكه او نيز همانند حاكمان ظالم و ستمپيشه گذشته راه قتل و تبعيد و شكنجه اختيار مىنمايد، از امام صادق (ع) روايت است كه مىفرمايد:
روزى را مىبينم كه سفيانى وارد كوفه شده و ندا مىدهد: هر كس سر يكى از شيعيان على را بياورد هزار درهم جايزه مىبرد، و همسايه عليه همسايه مىشود و مىگويد فلانى جزو آنهاست و گردنش را مىزند و هزار درهم مىگيرد، و حكومتتان در آن موقع تحت سيطره فاسدان قرار مىگيرد.[٧]
امام باقر (ع) مىفرمايد:
سفيانى و همراهانش خروج مىكنند. در آن زمان تصميم و هدفى جز اذيت و آزار و قتل خاندان محمّد (ص) و شيعيان آنها را ندارد، گروهى را به كوفه مىفرستد و جمعى از شيعيان اهل بيت (ع) را به قتل رسانده و بسيارى را به دار مىآويزد.[٨]
احاديث ديگرى نيز وجود دارد كه بيانگر كارها و مأموريتهايى اعم از كشتار و تبعيد شيعيان است كه اين فاسق انجام مىدهد.
٢. قتل علما و مخالفان و مجازات سخت زنان و كودكان
اين ويژگى بارز مفسدان براى ترساندن مردم و ايجاد رعب و وحشت در دل آنان است، آنها در ابتدا تلاش مىكنند علما و دانشمندان را با خود همراه كرده و در صورت مخالفت، آنها را به قتل مىرسانند، آنها در حقيقت مىخواهند علما را جذب خود كنند تا جنايتها و كارهاى آنها را توجيه كرده و به آنها مشروعيت بخشند.
در حديثى آمده است: سفيانى بدترين حاكمى است كه علما و اهل فضيلت را به قتل مىرساند و آنها را نابود مىكند، در ابتدا از آنها كمك مىخواهد، اگر كسى سرپيچى كند، او را به قتل مىرساند.[٩] نقل شده كه هر كس نافرمانى كند سفيانى او را مىكشد و با ارّه تكّهتكّه مىكند، «ابن عبّاس» مىگويد:
سفيانى مىآيد و جنگى به پا مىكند كه شكم زنان را