ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - ماه شعبان

ماه شعبان‌

آيت‌الله محمد ناصرى دولت‌آبادى‌

در فضيلت بعضى از اوقات بر بعضى ديگر، هيچ ترديدى نيست. تمامى ماه مبارك رمضان، ليل- القدر، شب مبعث پيامبر (ص)، عيد سعيد غدير و ... در شمار اين ايام مبارك است.

امّا گذشته از شرافت ذاتى بعضى از ايام، اهميت حاصل از بعضى از وقايع خاص نيز به شرافت آن ايام مى‌افزايد. ماه شعبان نيز در شمار شريف‌ترين ايام سال قرار دارد كه نه تنها خود شريف است، بلكه بستر ولادت ولى مطلق الهى، حضرت بقيةالله (ع) نيز هست. از اين روست كه در سخنان پيامبر اكرم (ص) و اهل بيت (ع) نيز به وفور به اهميت اين ماه اشاره شده است.

بنابر آنچه در شمارى از متون روايى وارد شده، پيامبر اكرم (ص) در يكى از سال‌ها، به هنگام آغاز اين ماه خطبه‌اى خواندند و مردم را نسبت به شرافت اين ماه آگاه فرمودند. قسمت‌هايى از اين خطبه چنين است:

... شعبان ماه شريفى است و آن ماه من است. حاملان عرش آن را بزرگ مى‌شمارند و حقّ آن را مى‌شناسند. آن ماهى است كه در آن همچون ماه رمضان، روزى بندگان زياد مى‌گردد و در آن بهشت آذين بسته مى‌شود. و اين ماه را شعبان ناميده‌اند زيرا در آن ارزاق مؤمنان تقسيم مى‌شود و آن ماهى است كه عمل در آن چند برابر مى‌شود و كار نيكو هفتاد برابر ثمره مى‌دهد.[١]

بنابر آنچه در اين خطبه وارد شده است:

١. شعبان ماه پيامبر اكرم (ص) است؛

٢. فرشتگان احترام اين ماه را كاملٌا رعايت مى‌كنند؛

٣. ارزاق مردمان، به ويژه روزى معنوى آنان در اين ماه تقسيم مى‌شود؛

٤. در اين ماه، فرشتگان بهشت را زينت مى‌دهند، تا مؤمنان به آن وارد شوند؛

٥. خداوند به فضل خود، حسنات مردم را در اين ماه هفتاد برابر پاداش مى‌دهد، و از گناهان آنان درمى‌گذرد.

بنابر آنچه در حديثى ديگر آمده، اين ماه ماهى است كه:

در هر پنجشنبه ماه شعبان، آسمان‌ها زينت بسته‌