ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - بركات بروز فتنه ها در جامعه
اى حبيب من جبرئيل، اين قصرها از آن كيست، و قصه آنها چيست؟ جبرئيل گفت: اين قصرها و آنچه در آن است و چندين برابر آن مخصوص شيعيان برادرت و جانشين تو پس از تو بر امّت، على است. ايشان را در آخر الزمان به نامى كه ديگران را آزار دهد، بخوانند. آنها را رافضه (واگذارندگان) خوانند، در صورتى كه اين نام براى آنان زينت است، زيرا ايشان باطل را واگذارده و به حق چنگ زدهاند، و سواد اعظم اينانند. اينها مخصوص شيعيان فرزندت حسن، پس از او، براى شيعيان برادرش حسين، پس از او، براى شيعيان فرزندش على بن الحسين، بعد از او، براى شيعيان فرزندش محمد بن على، پس از او، مخصوص شيعيان فرزندش جعفر بن محمد، پس از او، براى شيعيان فرزندش موسى بن جعفر، پس از او براى شيعيان فرزندش على بن موسى، بعد از او، براى شيعيان فرزندش محمد بن على بعد از او؛ و براى شيعيان فرزندش على بن محمد، پس از او براى شيعيانش فرزندش حسن بن على پس از او، و براى شيعيان فرزندش محمدِ مهدى پس از اوست. اى محمد اينان امامان پس از تو، نشانههاى هدايت و چراغهاى روشن در تاريكىها هستند. شيعيانشان- تمامى- فرزندان تو هستند، و دوستداران آنها پيروان حق و دوستان خدا و رسولند، كه باطل را واگذارده و از آن دورى كردهاند، و آهنگ حق نموده و از آن پيروى كردهاند، آنها را در زمان زندگىشان دوست داشته و پس از مرگشان زيارت كنند. در صدد يارى آنهايند و به دوستى آنها اعتماد كنند. رحمت خدا بر ايشان باد زيرا او آمرزنده و مهربان است».[١]
در برخى روايات ديگر از ايشان آمده كه دوازده يا سيزده فرقه از فرق اسلامى به ايشان محبت مىورزند و ولايتشان را قبول دارند.[٢]
شدت اين فتنه را از آنجا مىتوان دريافت كه ايشان مىفرمايند:
اگر كسى را با ده طناب در جبهه حق بسته باشند، باز او را به باطل مىكشانند و به عكس.[٣]
سختى اين فتنهها براى مؤمنان نيز از اين روايت قابل درك است كه ايشان از رسول خدا (ص) نقل نمودند كه فرمود:
زمانى بر مردم مىآيد كه دل مؤمن در نهادش آب مىشود، همانطور كه سُرب در آتش آب مىشود، و سبب آن نيست مگر اينكه فتنهها و بدعتهايى را كه در دين آنها ظاهر گشته مشاهده مىكنند و توانايى تغيير و بر طرف ساختن آنها را ندارند.[٤]
در جاى ديگر از حضرتش نقل شده كه مؤمنان آخرالزمان از كنيزان پست تر شمرده خواهند شد.[٥]
بركات بروز فتنهها در جامعه
هرچند فتنهها، سختىها و تلخىهاى خاصّ خود را به دنبال مىآورد ليكن شيرينىهايى در پى آن نصيب مؤمن مىشود كه شايد از هيچ راه ديگرى تحصيل آنها براى مؤمن ممكن نباشد. در روايات رسول خدا (ص) و امامان اطهار (ع) مىخوانيم:
«از فتنههاى آخرالزمان كراهت نداشته باشيد كه منافقان را نابود مىكند».[٦]
در ضمن وصاياى رسول خدا (ص) به اميرمؤمنان (ع) آمده است:
اى على، شگفتآورترين مردم از نظر ايمان و بزرگترين آنان از نظر يقين مردمانى هستند كه در آخرالزمان پيامبرى نديدند و امام هم از نظرشان پنهان شده، پس به همان سياهى و سفيدى كتاب ايمان آوردهاند.[٧]
امام صادق (ع) فرمود: «پس از آنكه عثمان كشته و با امير المؤمنين (ع) بيعت شد، آن حضرت بر فراز منبر تشريف برد، خطبهاى خواند و در آن فرمود: «هان كه گرفتارى شما به گرفتارى همان روز كه خداوند پيغمبرش را برانگيخت بازگشت نموده است. سوگند به آنكه او را به حق برانگيخت، حتماً بايد گرفتار وسوسه شويد و غربال گرديد تا آنكه زيرورو شويد و بالا و پايين گرديد. حتماً بايد افرادى كه كوتاه آمدهاند پيشى گيرند و آنانى كه پيشى گرفتهاند كوتاه بيايند. به خدا قسم هيچ نشانهاى را پنهان نكردهام و هيچ دروغى نگفتهام و مرا از اين مقام و چنين روز آگاهى بود».[٨]
يكى از بركات صبر در آخرالزمان اين است كه مؤمن را در ثواب تمام نيكىهاى پيشينيانش شريك مىسازد:
وقتى در جنگ نهروان امير المؤمنين (ع) خوارج را به قتل رسانيد، مردى به خدمت حضرت رسيد. حضرت به او فرمود: «قسم به خداوندى كه دانه را شكافت و آدمى را آفريد، مردمى در اينجا با ما آمدهاند كه هنوز خداوند پدران و نياكان آنها را خلق نكرده است!»
آن مرد عرض كرد: مردمى كه هنوز خلق نشدهاند چگونه مىتوانند با ما آمده باشند؟!
فرمود: «آرى، آنها مردمى هستند كه در آخرالزمان مىآيند و در اين هدف كه ما داريم آنها نيز شريكند و تسليم ما، پس آنها در آن راه كه ما گام برمىداريم شركاى حقيقى و واقعى ما هستند».[٩]