مردى از زمين تازيان، از فرزندان هاشم بيرون آيد، مردى بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق، ... با سپاه بسيار و روى به ايران نهد و آبادانى كند و زمين پر داد كند.[١]

ب- فرزند انسان:

در انجيل متى، از زبان حضرت عيسى (ع)، بشارتى نسبت به نجات بخش آخرالزمان آمده، كه طى آن وى را با عنوان «فرزند انسان» معرفى نموده است. در ادامه چنين مى‌گويد:

همگى قبايل نزد وى جمع خواهند گشت و آنان را از يكديگر جدا خواهند نمود چنان‌كه شبانى ميش‌ها را از بزها جدا مى‌كند. پس ميش‌ها را به راست و بزها را به چپ خود، ايستاده خواهد نمود. آنگاه ملك به اصحاب يمين خواهد گفت: اى بركت يافتگان خدا، بياييد و آن ملك را كه از ابتداى عالم براى شما مهيا شده، تصرف نماييد.[٢]

نكته قابل توجه آنكه بشارت دهنده، حضرت مسيح بوده، بنابراين «فرزند انسان» خود آن حضرت نيست. به علاوه، در آخرالزمان ظهور خواهد كرد. مطابق با روايات اسلامى، اين بشارت با ويژگى‌هاى امام مهدى (ع) برابرى مى‌كند.

ج- فرزند خاتم پيامبران (ص):

در ميان بشارت‌هاى متعدد كتاب‌هاى آسمانى، برخى از آنها، منجى آخرالزمان را با توجه به نسل و نسب نيز معرفى كرده‌اند؛ از جمله اين كتاب‌ها كتاب شاكمونى است كه وى را فرزند بزرگوار سيد و سرور خلايق دو جهان خوانده است. به عقيده هنديان، شاكمونى از پيغمبران و صاحب كتاب آسمانى است. در بشارت اين كتاب، موضوع وحدت اديان، پس از ظهور منجى موعود كه از نسل خاتم پيامبران (ص) مى‌باشد، آمده است:

پادشاهى و دولت دنيا به فرزند سيد خلايق دو جهان (كشن) بزرگوار تمام شود. او كسى باشد كه بر كوه‌هاى مشرق و مغرب دنيا حكم براند و فرمان كند، بر ابرها سوار شود و فرشتگان، كاركنان او باشند، و جنّ و انس در خدمت او شوند.[٣]

همچنين در مزمور ٧٢ زبور داوود (ع) نيز از پيامبر آخرالزمان با نام «ملك» و از منجى موعود، با نام «ملك زاده» كه بزرگ‌ترين و كامل‌ترين مظهر عدل الهى مى‌باشد ياد شده است.

د- فرزند خاتم پيامبران و سيّد اوصيا:

در كتاب پاتيكل، از بزرگان هنديان كه به نظر آنان صاحب كتاب آسمانى است، منجى آخرالزمان، فرزند دو پيشواى بزرگ جهان، كه يكى ناموس آخرالزمان (آخرين پيغمبر (ص)) و ديگرى صدّيق اكبر و وصى بزرگ‌تر وى كه «پشن» نام دارد [يعنى على‌بن ابيطالب‌] معرفى شده است.[٤]

ه-. فرزند دختر خاتم پيغمبران:

در كتاب جاماسب‌نامه به نقل از زرتشت، ضمن مطالبى كه درباره پيامبران و خاتم ايشان نقل مى‌كند، آمده است:

پيغمبر عرب، آخر پيغمبران باشد كه در ميان كوه‌هاى مكه پيدا شود و بر شتر سوار شود. قوم او شترسواران خواهند بود، و با بندگان خود چيز خورَد و به روش بندگان نشيند و او را سايه نباشد، و از پشت سر مثل پيش رو ببيند، و دين او اشراف اديان باشد، و كتاب او باطل گرداند همه كتاب‌ها را و دولت او تازيك (عجم) را برباد دهد و دين مجوس و پهلوى را برطرف كند و نار سدير و آتشكده‌ها را خراب كند و تمام شود روزگار پيشداديان و كيانيان و ساسانيان و اشكانيان.

و از فرزندان دختر آن پيغمبر كه خورشيد جهان و شاه زمان نام دارد، كسى پادشاه مى‌شود در دنيا، به حكم يزدان كه جانشين آخر آن پيغمبر باشد در ميان دنيا- كه مكه باشد- باشد و دولت او تابه قيامت متصل شود و بعد از پادشاهى او، دنيا تمام شود ... و «اهرمن كلان» را كه ضدّ يزدان و بنده عاصى او باشد، بگيرد و در حبس كند.[٥]

٣. نام‌هاى منجى‌

الف- قائم (ايستاده):

در كتاب شاكمونى از منجى موعود با عنوان ايستاده (قائم) ياد شده است:

[پس از ظهور منجى‌] دين خدا، يك دين شود و دين خدا زنده گردد و نام او، ايستاده باشد و خداشناس باشد.[٦]

ب- راهنما (مهدى):

در كتاب پاتيكل، پس از ذكر نسب منجى موعود و انتساب وى به پيامبر آخرالزمان و وصى بزرگ‌تر وى، بيان مى‌كند:

... نام آن صاحب ملك تازه، راهنما [مهدى‌] است.

٤. آثار قيام منجى موعود (عصر ظهور)

٤- ١. استقرار دين واحد در جهان‌

همان‌طور كه در ضمن اشاره به ويژگى‌هاى قيام منجى، شخص وى نيز تا حدودى معرفى گرديد، به دنبال قيام پيروزمند وى، دين واحد توحيدى در سراسر جهان استقرار پيدا خواهد كرد و بنيان همه ظالمان و تبهكاران قطع خواهد گرديد. در كتاب صفنياى نبى، فصل ٣، آمده است:

به منظور گرد آوردن تمامى طوايف بشر بر يك دين حق، سلاطين و دول مختلفه را نابود كنم، و به گرمى غضب من، تمامى روى زمين بسوزد. آن وقت لب پاكيزه [را] به قوم‌ها برگردانم، براى خواندن همه به نام خدا و عبادت كردن ايشان به يك روش.

در كتاب ديد نيز آمده كه «منصور» همان پيشواى پادشاه عادل آخرالزمان، تمام عالم را خواهد گرفت و به دين خود درخواهد آورد[٧].

٤- ٢. حاكم شدن عدالت و انصاف سراسر در جهان‌

آيات متعددى از بشارت‌هاى كتب آسمانى به استقرار عدالت در سراسر جهان، پس از ظهور و قيام منجى موعود،