ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٥ - شال سبز بهاران

اى در هواى تو جارى، عطر نسيم بهاران‌

آواى گرم كالمت، پيچيده در كوچه ساران‌

از خانههاى دل ما، عشق تو مأوا گزيده است‌

شوق وصال تو برده است، تاب از دل بيقراران‌

با مرغ غم همنواييم، در اين كوير عطش خيز

اى ابر رحمت به رقص آر، شوالى بشكوه باران‌

ياران عاشق گذشتند، از مرز سرخ شهادت‌

بردند داغ فراقت، بر وسعت الله زاران‌

آهنگ ماندن نداريم، با اين غم خانماسوز

دوران به كام كالغان، آتش به جان هزاران‌

تا چند بايد نشستن، در كنج ويرانه غم‌

تا چند بايد ببينيم، بر گنجها نقش ماران‌

خون دل از ديده جاريست، مستضعفان جهان را

بر سينهشان زخم كارى، از خنجر نابكاران‌

بر عرصه خون و شمشير، چون پا نهى بهر پيكار

ريزند سر پيش پايت، از بيم جان تكسواران‌

در اين غروب غمانگيز، در غربت زرد پاييز

كى ميرسد دستهامان، بر شال سبز بهاران‌

پيداست كز ره ميآيى، غمها ز دل ميزدايى‌

آغوش خود ميگشايى، بر روى چشم انتظاران‌