ماهنامه موعود
(١)
شماره هفت
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سالى كه گذشت
٢ ص
(٤)
شكوفه امامت بر شاخسار نبوت
٤ ص
(٥)
ويژگى هاى امامان معصوم عليهم السلام
٦ ص
(٦)
سوار در برف
١٤ ص
(٧)
در سايه هاى غدير
١٦ ص
(٨)
تكليف عاشقان
٢١ ص
(٩)
نوروز در آينه روايات
٢٢ ص
(١٠)
1 دسته اول روايات
٢٢ ص
(١١)
2 دسته دوم روايات
٢٤ ص
(١٢)
دعاى هنگام تحويل سال
٢٤ ص
(١٣)
1- اصل تحول
٢٤ ص
(١٤)
2- محور تحول (محول)
٢٥ ص
(١٥)
3- آواى توحيد (محول)
٢٥ ص
(١٦)
4 هدف تحول (محول اليه)
٢٥ ص
(١٧)
آداب دينى عيد نوروز
٢٥ ص
(١٨)
1 طهارت و پاكيزگى
٢٥ ص
(١٩)
2 هديه دادن
٢٦ ص
(٢٠)
3 ياد خدا
٢٦ ص
(٢١)
4 صله رحم و ديدار با دوستان
٢٦ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٢٧ ص
(٢٣)
كوكب هدايت
٢٧ ص
(٢٤)
لحظه اى نيست
٢٧ ص
(٢٥)
بيا
٢٨ ص
(٢٦)
عطر ميلاد
٢٨ ص
(٢٧)
عشق به خورشيد
٢٩ ص
(٢٨)
ريشه آئينه ها در باغ صبح
٤٠ ص
(٢٩)
خورشيد
٤٠ ص
(٣٠)
سروش مهر
٤٠ ص
(٣١)
دست خدا
٤١ ص
(٣٢)
خم غدير
٤١ ص
(٣٣)
ولايت مرتضى
٤١ ص
(٣٤)
واقعه غدير خم
٤٢ ص
(٣٥)
موعود جوان
٤٥ ص
(٣٦)
سخن اوّل موعود جوان
٤٦ ص
(٣٧)
انتظار
٤٧ ص
(٣٨)
شعر و ادب موعود جوان
٤٨ ص
(٣٩)
هركجاى جهان
٤٨ ص
(٤٠)
ارمغان
٤٨ ص
(٤١)
نوباران
٤٨ ص
(٤٢)
از ميان آثار رسيده
٤٩ ص
(٤٣)
باران كه هيچ
٤٩ ص
(٤٤)
مرا هم دعوت كردند، امّا
٥٠ ص
(٤٥)
با شما
٥٢ ص
(٤٦)
معرفى كتاب
٥٣ ص
(٤٧)
مهدى، عليه السلام و مسئله رجعت
٥٣ ص
(٤٨)
سيماى حضرت مهدى، عليه السلام، در قرآن
٥٣ ص
(٤٩)
مقتداى مسيح
٥٤ ص
(٥٠)
پيروزى نهايى حق بر باطل
٥٨ ص
(٥١)
عوامل حاكميت اهل باطل
٥٩ ص
(٥٢)
عامل اول ظهورباطل در چهره حق
٥٩ ص
(٥٣)
عامل دوم وحدت وانسجام اهل باطل
٥٩ ص
(٥٤)
مصاديق اين آيه
٦٠ ص
(٥٥)
رويكرد غرب و مسيحيت به معنويت و مهدويت
٦٢ ص
(٥٦)
ميعادگاه منتظران پرسش شما پاسخ موعود
٦٥ ص
(٥٧)
آخرين رهاننده
٦٧ ص
(٥٨)
بيا اى صاحب عصر!
٧٠ ص
(٥٩)
گفتگو درباره امام مهدى (ع)
٧٢ ص
(٦٠)
دليل علمى
٧٢ ص
(٦١)
نشانه هاى ظهور
٧٥ ص
(٦٢)
مقدمه
٧٥ ص
(٦٣)
نغمه هاى شوق
٧٨ ص
(٦٤)
نگرشى بر دوران غيبت صغرى و نقش نواب خاص (قسمت سوم)
٨٠ ص
(٦٥)
علل محفوظ ماندن مكتب تشيع ازاثرات منفى غيبت
٨٠ ص
(٦٦)
1 آمادگى افكار عمومى
٨١ ص
(٦٧)
2 بيدارى و هشيارى شيعيان
٨٣ ص
(٦٨)
تا دولت كريمه
٨٦ ص
(٦٩)
دوره صحافى شده موعود
٨٩ ص
(٧٠)
نامه هاى رسيده
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٥ - ميعادگاه منتظران پرسش شما پاسخ موعود

ميعادگاه منتظران پرسش شما پاسخ موعود

چرا خداوند فيض خود را به تاخير انداخته است؟ چرا حضرت امام زمان عج الله تعالى فرجه الشريف غائب شده؟ با توجه به آنكه خداوند در همان آغازين لحظه مى توانست عدل را بر زمين حكمفرما كند؟

م- الف (تهران- شهررى)

پاسخ:

١- همه كارهاى خداوند بر اساس حكمتهايى خاص صورت مى گيرد و هرگز در اراده و افعال او بيهودگى و بى قانونى قابل تصور نيست. همين اعتنقاد كافى است تا تاخير فيض قيام جهانى حضرت مهدى (عج) و حكومت توحيدى عالم گستر او را امرى قابل و منطقى و مبتنب بر حقايق و ضرورت هاى حيات بخشبشرى جلوه دهد.

بشر هيچگاه نتوانسته و نخواهد توانست ادعا كند كه تمام رازهاى هستى و اسرار پديده هاى گوناگون تاريخ را دريافته و به چند و چون حكمتهاى نهان الهى در هريك از پيشامدهاى روزگار دسترسى دارد.

از طرفى هيچ ضرورتى هم ندارد كه ما نسبت به همه اسباب و عللى كه موجب پيدايش حقيقت ها و واقعيتهاست آگاهى داشته باشيم. به عبارت ديگر ملازمه اى بين پديده هاى هستى و ادراك ما نيست. چه بسيار وقايعى كه هر روز و هر ساعت در زندگى بشر اتفاق مى افتد بدون آنكه معرفت و شناخت يا غفلت و جهل ما كوچكترين تاثيرى در بود و نبود آنها داشته باشد.

غيبت طولانى امام زمان (عج) و به تاخير افتادن حاكميت دين و قرآن توسط ايشان نيز مى تواند بر اساس همين فاعده تبيين و تفسير شود.

چنانچه امام صادق (ع) فرمود:

«اين امر» امرى از امور الهى و سرى از اسرار الهى و غيبى از غيب هاى الهى است و زمانيكه دانستيم كه خداى عزوجل حكيم است تصديق مى كنيم كه همه كارهاى او از روى حكمت است، اگر چه علت آن آشكار نباشد.[١]

٢- اينكه خداوند مى توانست در همان ابتداى امامت حضرت مهدى (عج) برپايى آيين عدل در سراسر گيتى را به دست او عملى سازد، قابل ترديد نيست.

خداوند نه فقط از ابتداى دوران امامت او، بلكه از ابتداى رسالت جد بزرگوارش پيامبراكرم (ص) مى توانست جهانگير شدن آيين توحيد و عدالت را تحقق بخشد و همه دلها را به اسلام مايل سازد و همه گردن فرازان را ذيل حكومت قرآن گرداند و از مظلوم واقع شدن و شهيد گشتن همه امامان و پيشوايان و صالحان جلوگيرى به عمل آورد، چنانكه خود فرمود: «وَلَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً»[٢] اگر خدا مى خواست همه شمار را بر يك آيين قرار مى داد. لكن همواره حكمت هاى بالغه او بوده كه بر اساس قابليت ها و نحوه عمل كردهاى خلايق سير وقايع و فراز و فرودهاى زندگى انسانها را رقم زده است.

اينكه در سراسر تاريخ پرنشيب و فراز اسلام و نيز در طى اينهمه قرن كه از آغاز غيبت حضرت مهدى مى گذرد، هيچگاه زمينه عملى شدن وعده هاى حتمى خداوند نسبت به امامت و وراثت مستضعفان و خلافت مؤمنان حقيقى در سراسر گيتى پيش نيامده، به يقين ريشه در عدم وجود شرايط لازم و عدم آماگى داشته است، وگرنه قدرت خدا و اراده قطعى او در اين مورد غير قابل ترديد است.

٣- چرا غيبت امام زمان (عج) به گونه هاى ديگرى نيز در احاديث معصومين (ع) تبيين شده است كه از آن جمله است:

الف) تجربه تلخ مظلوميت و شهادت امامان پيشين و قدرناشناسى و ناسپاسى مردم نسبت به نعمت وجود و حضور امامان خويش، كه باعث سلب توفيق آنان از درك حضور آخرين پيشواى معصومشان گشت.

ب) آزمايش ميزان پايبندى مسلمانان به ايمان و تقوى در برابر مشكلات و سختى هاى دوران غيبت.