ماهنامه موعود
(١)
شماره هفت
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سالى كه گذشت
٢ ص
(٤)
شكوفه امامت بر شاخسار نبوت
٤ ص
(٥)
ويژگى هاى امامان معصوم عليهم السلام
٦ ص
(٦)
سوار در برف
١٤ ص
(٧)
در سايه هاى غدير
١٦ ص
(٨)
تكليف عاشقان
٢١ ص
(٩)
نوروز در آينه روايات
٢٢ ص
(١٠)
1 دسته اول روايات
٢٢ ص
(١١)
2 دسته دوم روايات
٢٤ ص
(١٢)
دعاى هنگام تحويل سال
٢٤ ص
(١٣)
1- اصل تحول
٢٤ ص
(١٤)
2- محور تحول (محول)
٢٥ ص
(١٥)
3- آواى توحيد (محول)
٢٥ ص
(١٦)
4 هدف تحول (محول اليه)
٢٥ ص
(١٧)
آداب دينى عيد نوروز
٢٥ ص
(١٨)
1 طهارت و پاكيزگى
٢٥ ص
(١٩)
2 هديه دادن
٢٦ ص
(٢٠)
3 ياد خدا
٢٦ ص
(٢١)
4 صله رحم و ديدار با دوستان
٢٦ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٢٧ ص
(٢٣)
كوكب هدايت
٢٧ ص
(٢٤)
لحظه اى نيست
٢٧ ص
(٢٥)
بيا
٢٨ ص
(٢٦)
عطر ميلاد
٢٨ ص
(٢٧)
عشق به خورشيد
٢٩ ص
(٢٨)
ريشه آئينه ها در باغ صبح
٤٠ ص
(٢٩)
خورشيد
٤٠ ص
(٣٠)
سروش مهر
٤٠ ص
(٣١)
دست خدا
٤١ ص
(٣٢)
خم غدير
٤١ ص
(٣٣)
ولايت مرتضى
٤١ ص
(٣٤)
واقعه غدير خم
٤٢ ص
(٣٥)
موعود جوان
٤٥ ص
(٣٦)
سخن اوّل موعود جوان
٤٦ ص
(٣٧)
انتظار
٤٧ ص
(٣٨)
شعر و ادب موعود جوان
٤٨ ص
(٣٩)
هركجاى جهان
٤٨ ص
(٤٠)
ارمغان
٤٨ ص
(٤١)
نوباران
٤٨ ص
(٤٢)
از ميان آثار رسيده
٤٩ ص
(٤٣)
باران كه هيچ
٤٩ ص
(٤٤)
مرا هم دعوت كردند، امّا
٥٠ ص
(٤٥)
با شما
٥٢ ص
(٤٦)
معرفى كتاب
٥٣ ص
(٤٧)
مهدى، عليه السلام و مسئله رجعت
٥٣ ص
(٤٨)
سيماى حضرت مهدى، عليه السلام، در قرآن
٥٣ ص
(٤٩)
مقتداى مسيح
٥٤ ص
(٥٠)
پيروزى نهايى حق بر باطل
٥٨ ص
(٥١)
عوامل حاكميت اهل باطل
٥٩ ص
(٥٢)
عامل اول ظهورباطل در چهره حق
٥٩ ص
(٥٣)
عامل دوم وحدت وانسجام اهل باطل
٥٩ ص
(٥٤)
مصاديق اين آيه
٦٠ ص
(٥٥)
رويكرد غرب و مسيحيت به معنويت و مهدويت
٦٢ ص
(٥٦)
ميعادگاه منتظران پرسش شما پاسخ موعود
٦٥ ص
(٥٧)
آخرين رهاننده
٦٧ ص
(٥٨)
بيا اى صاحب عصر!
٧٠ ص
(٥٩)
گفتگو درباره امام مهدى (ع)
٧٢ ص
(٦٠)
دليل علمى
٧٢ ص
(٦١)
نشانه هاى ظهور
٧٥ ص
(٦٢)
مقدمه
٧٥ ص
(٦٣)
نغمه هاى شوق
٧٨ ص
(٦٤)
نگرشى بر دوران غيبت صغرى و نقش نواب خاص (قسمت سوم)
٨٠ ص
(٦٥)
علل محفوظ ماندن مكتب تشيع ازاثرات منفى غيبت
٨٠ ص
(٦٦)
1 آمادگى افكار عمومى
٨١ ص
(٦٧)
2 بيدارى و هشيارى شيعيان
٨٣ ص
(٦٨)
تا دولت كريمه
٨٦ ص
(٦٩)
دوره صحافى شده موعود
٨٩ ص
(٧٠)
نامه هاى رسيده
٩٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - ويژگى هاى امامان معصوم عليهم السلام

داريم كه حضرت على عليه السلام با روح القدس سخن مى گفت خيلى اوقات به او مى گفت من اينطور مى گويم آيا اينگونه نيست؟ مى گفت چرا و اين از خصائص آن حضرت بود.

چهارم اينكه ملائكه همراه ائمه عليهم السلام هستند كه گاهى آنها را صدا مى زنند و گاهى با آنها صحبت مى كنند.

پنجم اينكه به آنها الهام مى شود و به دلشان مى افتد كه موضوع فلانى اينگونه است اينجور مى بيند كه در پشت كوه فلان جريان اتفاق مى افتد اينطور به ذهن امام الهام مى شود.

ديگر از اركان و ويژگيهاى ائمه عليهم السلام اين است كه اسم اعظم را مى دانند گرچه در ميان خودشان قواعدى است كه در چه موقع اسم اعظم را به كار گيرند و چه وقت به كار نگيرند. ائمه عليهم السلام قادر بر انجام امورند از راه غير طبيعى يا به تعبير ديگر تسلط بر قوانين طبيعى دارند و مافوق قوانين عادى عمل مى كنند ولى در عين حال با قوانين عادى و طبيعى و طبق معمول زندگى مى كنند. اما مى دانند كه در چه حالى اسم اعظم را به كار ببرند.

از ديگر اركان و ويژگيهاى امام معصوم عليهم السلام اين است كه صاحب شب قدر است. در آن شب برنامه هاى الهى براى طول سال معين شده بر امام نازل مى شود و ما روايتى داريم كه مى گويد در آن شب برنامه هاى شخصى امام عليه السلام و برنامه هايى كه مربوط به همه مردم است مشخص شده به امام عليه السلام تحويل مى شود و سپس برنامه هاى نازل شده را امام عليه السلام بين اصحاب خود تقسيم مى كند. و طبيعى است كه صاحب برنامه هاى الهى كه در هر شب قدر بر او نازل مى شود نمى تواند يك انسان عادى باشد.

از ديگر ويژگيهاى امام معصوم عليهم السلام هوشمندى و فراست اوست. مؤمن با نور خدا مى نگرد، گاهى هوشمندى و فراست مؤمن به حدى مى رسد كه از هوشمندى مؤمنان و قصص قطعى كه براى آنها رخ خواهد داد سخن مى گويد، انسان تعجب مى كند بعضى مردم صاف و صادق حتى از غيرمسلمانها كه بر فطرت اوليه هستند در بعضى شهرهاى دور يا غرب امكان دارد كه افرادى داراى فراست و هوشمندى صادق و صحيح باشند يا بعضى مردم با رياضت داراى هوشمندى عادى تعجب برانگيزى مى شوند كه بعضا مصيب به واقع هست و بعضا نيست ولى فراست و هوشمندى معصوم هميشه به واقع ختم مى شود و همين فراست طبق واقع تفسير شده قول خداوند متعال: «إِنَّفِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ»[١] و تفسير به امام مهدى عليه السلام نيز شده و امام عليه السلام به يك نگاه دوست خود را از دشمن مى شناسد و شخصيت واقعى آن فرد را نيز مى شناسد و اين هوشمندى از نور خداوند تبارك و تعالى حاصل شده است.

از ديگر ويژگيهاى امام معصوم اين است كه اعمال و كارهاى مردم بر