روايت معتبرى كه در اصول كافى از پيامبر اكرم (ص) و امام رضا (ع) و ديگر معصومين (ع) سؤال شد كه آيا ممكن است زمين در مقطعى بدون امام باشد. فرمودند: «لو لا الحجة لساخت الأرض بأهلها؛ يعنى ابداً ممكن نيست و اگر زمانى چنين اتفاقى بيفتد زمين اهلش را به درون خود فرو مى‌برد.» و عالم وجود متلاشى مى‌شود. معناى تعبير فوق اين است كه در جميع عوالم و منظومه‌ها- و نه فقط اين منظومه شمسى، بلكه در هر كدام از اين ميليون‌ها كهكشان، ميلياردها ثوابت و سيارات قرار دارد و در هر كدام از اينها ميليون‌ها مخلوق- همه موجودات مرهون عنايات امام زمان (ع) هستند. حقيقتاً چه نفعى از اين بالاتر مى‌توان تصور كرد.

امام زمان (ع) محيط بر عالم وجود است‌

ماه رجب بسيار ماه باشرافتى است! اين ماه هم ماه ولايت است و هم نبوت. هم ميلاد ولايت در آن واقع شده و هم نبوت در آن فعليت يافته است و علاوه بر آن ماجراهاى مهم ديگرى هم در اين ماه اتفاق افتاده كه عبارتند از: آزادى نبى‌اكرم (ص) و مسلمان‌ها از تحريم اقتصادى چند ساله‌اى كه دچار آن شده بودند، ازدواج اميرالمؤمنين و حضرت زهرا (س) در پانزدهم اين ماه؛ خلاصه اينكه امور مهمى در اين ماه واقع شده و شرافت فوق‌العاده‌اى به آن داده است.

شايد تعبير خوبى نباشد ولى واقعيت اين است كه خداوند در اين ماه خيلى ريخت‌وپاش دارد و حيف است كه انسان از اين نعمت‌هاى عظماى الهى بهره‌اى نبرد. چه دعاهاى بسيار پرفايده و آكنده از مضامين عالى براى اين ماه وارد شده كه هر كدام از اين اذكار به حقايقى اشاره دارند به خصوص سوره توحيد كه من نديدم در هيچ ماهى به اندازه اين ماه نسبت به آن سفارش شده باشد. خواندن اين سوره در اين ماه آثار فوق‌العاده‌اى دارد و كاشف از اين است كه ارتباط ما بايد از ناحيه توحيد و ولايت شروع شود. در اين ماه انسان خيلى راحت مى‌تواند براى «تخليه»[١] موفق شود. زيارت رجبيه حضرت على‌بن موسى الرضا (ع) كه چه مضامين عالى‌اى دارد، باز مربوط به اين ماه است. مكرر عرض كرده‌ام در نيمه شبى بلند شويد نماز شب و يا لااقل دو ركعت نماز حاجت بخوانيد و دست‌ها را به سوى خدا بلند كنيد و هرچه دلتان مى‌خواهد از او طلب كنيد به جان امام زمان قسم خدا احدى را محروم و دست خالى برنمى‌گرداند.

ماه رجب ماه تجارت و ماه بايگانى كردن پرونده‌هاست و اميدواريم خداوند همه ما را از عنايات خاصه‌اش در اين ماه بهره‌مند بگرداند. باز يكى از اعمال اين ماه كه آثار بسيار فوق‌العاده‌اى دارد «اعتكاف» است. در آن ايام كه در نجف بوديم معمولًا بزرگان حاجات مهمشان را به وسيله اعتكاف تأمين مى‌كردند.

بحث ما درباره منافع وجودى حضرت بقيه‌الله (ع) در ايام غيبت بود. شايد براى برخى اين سؤال پيش بيايد كه الآن ايشان در پس پرده غيبت هستند و نه تشرفى به محضرشان مى‌شود و نه استخاره‌اى براى ما مى‌گيرند و نه در مشكلات خانوادگى مثلًا علمى و ... كارى براى ما مى‌كنند خلاصه، اين همه حاجت پاگير داريم و حضرت براى ما هيچ كارى نمى‌كنند پس نعوذ بالله حضرت كه بيش از ١١٦٧ سال از عمر شريفشان مى‌گذرد چه نفعى براى ما دارند؟ در جلسات قبل مفصلًا درباره شباهت‌هاى ايشان با خورشيد- كه در چند روايت اين شباهت بيان شده است- صحبت كرديم.

روايتى است از حضرت بقيةالله (ع) كه از ائمه ديگر (ع) نيز مشابه آن روايت شده كه حضرت مى‌فرمايند: «نحن صنايع ربّنا و الخلق بعد صنايع لنا (يا صنايعنا)» تعبير لطيفى است كه چند تن از معصومين (ع) فرموده‌اند: «ما دست‌پرورده حضرت حق هستيم و عالم وجود[٢] دست‌پرورده ما.» به عبارت ديگر يعنى وجود ما منتسب به حضرت حق است و وجود جميع ماسوى الله منتسب به ما، و ما روح عالم وجوديم.