ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥١ - تيغ و شقايق

همسفر حوصله اين قافله برمى‌گردد

گرد مى‌خوابد و اسب يله برمى‌گردد

دشت هر چند پر از گرگ و حضور مرگ است‌

مكن از غيبت چوپان گله، برمى‌گردد

هم نفس! همدل من! بغض چرا؟ گريه چرا؟

صبر كن، هم نفس يك دله برمى‌گردد

آفتاب پس ابر است، چرا بى‌تابى؟

روشن است اين كه از اين مرحله برمى‌گردد

مى‌رسد همهمه سبز، پس از رخوت زرد

آسمان زير پر چلچله برمى‌گردد

با جنون فاصله؟ هرگز ... دل من مى‌داند

آخرين حلقه اين سلسله برمى‌گردد