ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨ - بسُراى اى محمد (ص)
بسُراى اى محمد (ص)
احمد ناظرزاده كرمانى
|
بسراى اى محمد (ص) نغمات آسمانى |
كه كنند حقپرستان همه با تو همزبانى |
|
|
نشنيده گوش عالم، چو نداى جانفزايت |
كه منادى زمينى به نداى آسمانى |
|
|
ز خدا بگوى و دينش ز جهان بگوى و رازش |
ز بشر بگوى و حالش تو كه واقف از نهانى |
|
|
به دو ديده خدابين، دو جهان چو نيك ديدى |
نه عجب گر- اى محمد (ص)- تو رموز هر دو دانى |
|
|
نشناخت كس خدا را چو تو و چو عزت تو |
شنوى كه پاسخ آيد چو خداى خويش خوانى |
|
|
تو مبشرى بشر را، چه بشارتى به از اين |
كه ز شرك و شر رهانديش چنين به مهربانى |
|
|
همه انبياء چو شاگرد و تو اوستاد آنان |
همه را بيان شيوا تو از آن بيان معانى |
|
|
به جز از خدا نديدى ز جهان هر انچه ديدى |
سرد اين كه عقل گويد به تو رهبر جهانى |
|
|
سجر نبوت الحق ز تو اصل ثابت آمد |
گل باغ معرفت را تو هميشه باغبانى |
|
|
ز تو رهنما، نبيند پس از اين دو چشم عالم |
كه رساندهاى بشر را به حيات جاودانى |
|
|
پى صدق مدعايت، طلبند از تو معجز |
ز خداى به ز قران كه بياورد نشانى |
|
|
سر خوان رحمت تو به اميد جا گرفتم |
كه شنيدهام برفتى بر حق به ميهمانى |
|
|
بنما ره هدايت تو مرا وگنه افتم |
به ديار گمرهىها شب تار زندگانى |
|
|
تو همان پيمبرستى كه على ست جانشينت |
چه پيام بهتر از اين، پس عيش و شادمانى |
|
|
هم اميد و هم نويدم ز نبوت و امامت |
دلم اعتراف دارد به كمال كامرانى |
|
|
به مباركى مبعث بود اين اشارت من |
كه مديح گوى اويم به زبان بىزبانى |