ماهنامه موعود
(١)
شماره شصتم و ششم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
اتحاد دلتا و بحران خاورميانه
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٦ ص
(٥)
نابودى حزب الله هدف طرح مسيحيان صهيونيست
٦ ص
(٦)
راى شوراى خاخام ها
٦ ص
(٧)
فتواى مفتى وهابى عليه حزب الله
٧ ص
(٨)
راز مسجد جمكران
٧ ص
(٩)
همدستى القاعده با اسرائيلى ها
٧ ص
(١٠)
بسُراى اى محمد (ص)
٨ ص
(١١)
در خلوت محمّد (ص)
٩ ص
(١٢)
سال پيامبر اعظم (ص)
١٠ ص
(١٣)
نمى از يم
١٢ ص
(١٤)
بعثت، انتظار و ظهور
١٤ ص
(١٥)
خصلت پيروان
١٩ ص
(١٦)
معرفى كتاب
٢٠ ص
(١٧)
امامت و ولايت خاتم الانبيا
٢٢ ص
(١٨)
مقدمه
٢٢ ص
(١٩)
برترى مرتبه ولايت بر مرتبه رسالت
٢٣ ص
(٢٠)
مطلب مهم و قابل توجه
٢٤ ص
(٢١)
دلايل ولايت خاتم الانبيا (ص)
٢٤ ص
(٢٢)
نتيجه سخن
٢٥ ص
(٢٣)
محرم ترين
٢٧ ص
(٢٤)
ماه عجب
٢٨ ص
(٢٥)
آثار و بركات حضرت بقيه الله
٣٠ ص
(٢٦)
امام زمان (ع) محيط بر عالم وجود است
٣٠ ص
(٢٧)
موعود نوجوان
٣٣ ص
(٢٨)
مناجات
٣٤ ص
(٢٩)
اوقات فراغت
٣٥ ص
(٣٠)
ديدگاه اسلام
٣٥ ص
(٣١)
سخن آخر
٣٥ ص
(٣٢)
شاهدان بيدار
٣٦ ص
(٣٣)
به كرشمه سرو خواهد آمد
٣٧ ص
(٣٤)
بيمار روى دوست
٣٨ ص
(٣٥)
سبزينه
٤٠ ص
(٣٦)
برگ درختان سبز
٤١ ص
(٣٧)
رنگين كمان ايمان
٤١ ص
(٣٨)
سنگ و چشمه
٤٢ ص
(٣٩)
گل محمّدى
٤٤ ص
(٤٠)
او از ماست
٤٧ ص
(٤١)
گلبرگ
٥١ ص
(٤٢)
آخرين حلقه
٥١ ص
(٤٣)
تيغ و شقايق
٥١ ص
(٤٤)
بعثت از ديدگاه اميرمؤمنان (ع)
٥٢ ص
(٤٥)
حكايت معراج پيامبر
٥٦ ص
(٤٦)
معراج در يك نگاه
٥٧ ص
(٤٧)
مشاهدات زمينى رسول خدا (ص)
٥٧ ص
(٤٨)
معراج از زبان پيامبر اعظم (ص)
٥٨ ص
(٤٩)
حديث معراج
٥٨ ص
(٥٠)
مشاهدات پيامبر اعظم (ص) در آسمان
٥٨ ص
(٥١)
همراهان رسول اكرم (ص) در معراج
٥٨ ص
(٥٢)
موعود (ع) در معراج
٥٩ ص
(٥٣)
معرفت امام زمان (ع) از ديدگاه شيخ صدوق قسمت دوم
٦٠ ص
(٥٤)
3 اعتقاد به گواه بودن امامان (ع) بر مردم
٦٠ ص
(٥٥)
4 اعتقاد به «باب الله» و «سبيل الله» بودن امامان
٦٢ ص
(٥٦)
آداب معاشرت پيامبر اعظم (ص)
٦٧ ص
(٥٧)
غرب و آخرالزمان
٦٨ ص
(٥٨)
بيدارگران
٦٨ ص
(٥٩)
نگاهى اجمالى به «فلسفه تاريخ»
٧٠ ص
(٦٠)
هاليوود و فرجام جهان
٧٣ ص
(٦١)
سينماى هاليوود بين سال هاى 1930 تا 1949
٧٣ ص
(٦٢)
هاليوود و مسئله انرژى هسته اى
٧٤ ص
(٦٣)
گزارش هشتمين نشست از سلسله نشستهاى ماهانه فرهنگ مهدوى
٧٦ ص
(٦٤)
آخرالزمان در رسانه هاى غربى
٧٦ ص
(٦٥)
نشست نهم بشارت منجى
٧٧ ص
(٦٦)
دو خاتم
٧٨ ص
(٦٧)
خاتميت
٧٨ ص
(٦٨)
هدايت به دستان دو خاتم (ع)
٧٨ ص
(٦٩)
خاتم الاصياء (ع) شبيه ترين فرد به خاتم الانبيا (ص)
٧٨ ص
(٧٠)
امام على و پيشگويى نابودى اسرائيل
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - امام زمان (ع) محيط بر عالم وجود است

ما روايات ديگرى را هم داريم كه مشابه اين تعبير را دارند. روايت معتبرى كه در اصول كافى از پيامبر اكرم (ص) و امام رضا (ع) و ديگر معصومين (ع) سؤال شد كه آيا ممكن است زمين در مقطعى بدون امام باشد. فرمودند: «لو لا الحجة لساخت الأرض بأهلها؛ يعنى ابداً ممكن نيست و اگر زمانى چنين اتفاقى بيفتد زمين اهلش را به درون خود فرو مى‌برد.» و عالم وجود متلاشى مى‌شود.

معناى تعبير فوق اين است كه در جميع عوالم و منظومه‌ها- و نه فقط اين منظومه شمسى، بلكه در هر كدام از اين ميليون‌ها كهكشان، ميلياردها ثوابت و سيارات قرار دارد و در هر كدام از اينها ميليون‌ها مخلوق- همه موجودات مرهون عنايات امام زمان (ع) هستند. حقيقتاً چه نفعى از اين بالاتر مى‌توان تصور كرد.

امام صادق (ع) در روايتى فرمودند: «منزه است حضرت حق كه كل عالم وجود را براى امام مسخر كرده و كليدهاى حركت را به دست او داده است.» مسلماً اين حركت شامل هر دو حركت وضعى و انتقالى اين ثوابت و سيارات مى‌شود.

مگر در دعاى ندبه نمى‌خوانيم «اين السبب المتصل بين الارض و السماء» امام واسطه فيض است و چون افاضه فيض از مبدأ فياض به عالم وجود قطع نمى‌شود به طور طبيعى ما در هر لحظه به وجود امام زمان نيازمنديم. بزرگان اين مثال را زده‌اند كه هر خط مجموعه‌اى از بى‌نهايت نقطه است و گويا كه صدها و هزاران صفر كنار هم گذاشته‌اند و استمرار اين خط منوط به آن است كه اين افاضه هر لحظه ادامه پيدا كند و به محض آنكه قطع شود اين خط هم قطع مى‌شود.

مثال ديگرى كه بزرگان براى فهم اين موضوع زده‌اند مسئله ترانس‌ها (ترانسفورماتورها) يى است كه در ورودى شهرها نصب مى‌كنند. اگر برقى كه در مبدأ توليد برق وجود دارد به برق‌هاى شهرى متصل شود همه آنها را مى‌سوزاند و به عكس هم اگر براى لحظه‌اى اين برق قطع شود فاجعه به بار مى‌آيد.

البته اين ويژگى مختص حضرت بقيه‌الله (ع) نيست و چهارده معصوم (ع) همگى اين ويژگى را داشته‌اند. اين افاضه از مبدأ فياض به طور دائمى براى همه موجودات بوده است چه انسان باشند چه غيرانسان. علاوه بر آن امام زمان (ع) اشراف ولايت قيومى بر عالم وجود دارد و لحظه‌اى از من و شما و هيچ يك از موجودات غافل نيست ومعناى ولايت كليه‌اى كه گاهى از آن صحبت به ميان مى‌آيد همين است. به واسطه اين احاطه قيومى به عالم وجود، جميع كائنات مجذوب او هستند و گوش به فرمان و منتظر دستورات او. حضرت اباعبدالله (ع) قسم جلاله مى‌خوردند كه: «والله ما خلق الله شيئاً إلّا أمره بإطاعته لنا؛ به خدا سوگند كه خداوند هيچ چيزى را نيافريد مگر اينكه او را به اطاعت ما امر كرد.»

يعنى جميع موجودات مطيع فرمان ولى هستند.

حضرت سلمان، رشيد حجرى، كميل بن زياد نخعى، ميثم تمار، حبيب بن مظاهر نخعى و امامزاده‌ها هم ولايت داشته‌اند البته در حد و اندازه‌اى به مراتب پايين‌تر و كمتر از آن ذوات مقدسه. بعضى از علماى ما هم مثل مرحوم ملاحسين‌قلى همدانى، سيد على آقاى قاضى، آخوند خراسانى، آقا سيد احمد كربلايى چنين ويژگى‌هايى داشته‌اند، كتاب‌ها را مطالعه كنيد ببينيد درباره اين بزرگان چه مطالبى نوشته‌اند.[١] باز اينكه در دعاى ندبه مى‌خوانيم: «أين باب الله الذى منه يوتى.» اشاره به همين موضوع است. اگر بخواهيم با منافع و بركات وجودى امام عصر (ع) آشنا شويم بايد سراغ زيارت جامعه برويم كه به معناى واقعى شناسنامه اهل بيت و چهارده نور مقدس (ع) است. در آنجا آمده: «بكم يمسك السماء أن تقع على الأرض إلّا بأذنه.» ... عرضه مى‌داريم: يابن رسول‌الله به واسطه شماست كه آسمان روى زمين فرود نمى‌آيد و عالم متلاشى نمى‌گردد و به واسطه رحمت وجود شماست كه باران رحمت بر ما مى‌بارد و در ادامه آمده: «و ساسة العباد و أركان البلاد و أبواب الإيمان و امناء الرحمن و ...» كه بعد هم از اين منافع عام و هم نفع خاص اين ذوات مقدسه بيان مى‌شود: «به وسيله شماست كه عبادات ما مقبول درگاه خداوند مى‌شود و اعمال واجب ما به درجه مقبولى مى‌رسد.» اين تعبير زيارت جامعه اشاره به روايتى است كه حضرت حق مى‌فرمايد: «قسم به عزت و جلالم اگر كسى در روز قيامت با عبادت ثقلين- يعنى جن و انس- بيايد در حالى كه همه روزها را روزه و شب‌ها را به عبادت گذرانده باشد، بدون ولايت اهل بيت (ع) آمده باشد، او را به رو در آتش جهنم مى‌اندازم.»

فقط اين را فراموش نكنيم كه بايد متوجه حضرت باشيم. ذكر «يابن الحسن» را فراموش نكنيد. دنيا مى‌خواهى، آخرت مى‌خواهى، عزت و رياست مى‌خواهى و خلاصه هر چه مى‌خواهى بگو يابن الحسن، يابن الحسن. واسطه اوست و اوست كه بايد عنايت بكند. گفت:

گر گدا كاهل بود تقصير صاحب‌خانه چيست؟

در اين ايام دعا كردن به امام زمان را فراموش نكنيد. حضرت را درِ خانه خدا واسطه كنيد. و امام زمان خيلى در خانه خدا آبرو دارد. مى‌دانيد آقا چقدر هر خلاف شرعى كه از شما مى‌بيند ناراحت و غمگين مى‌شود، حال در نظر بگيريد كه حضرت محيط به عالم وجود است و خلاف شرع‌هاى همه ما را مى‌بيند. ولى ايشان مأمور به جبر است و تحمل مى‌كند. اگر خداوند از قلب امام زمان (ع) خداوند محافظت نكرده بود متلاشى مى‌شد. هر كدام از ما سه چهار تا مصيبت‌