ماهنامه موعود
(١)
شماره شصتم و چهارم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
شعبده رسانه ها
٢ ص
(٤)
غربت زهرا (س)
٤ ص
(٥)
سبزتر از بهار
٤ ص
(٦)
انتقام على (ع)
٤ ص
(٧)
فصل جوانى
٥ ص
(٨)
غربت زهرا (س)
٥ ص
(٩)
لبخند صبح
٥ ص
(١٠)
اى مردم !
٦ ص
(١١)
معرفى كتاب
١١ ص
(١٢)
از ميان خبرها
١٢ ص
(١٣)
تأسيس سايت در آمريكا به منظور ايجاد اختلاف بين شيعه و سنى
١٢ ص
(١٤)
اعلام موجوديت يك تشكل شيعه در فلسطين
١٢ ص
(١٥)
رسوايى ديگر براى آمريكا و اسرائيل
١٢ ص
(١٦)
اعتراض گسترده مردم تركيه به توطئه رسانه اى نظام لائيسيسم عليه مسلمانان
١٢ ص
(١٧)
فتنه جديد بوش در ايران
١٢ ص
(١٨)
يك سند تاريخى انگليسى به صراحت گوياى آن است كه در سال 61 هجرى آسمان بريتانيا خون گريست!
١٣ ص
(١٩)
راه اندازى تلويزيون فارسى توسط ميسيونرهاى مسيحى
١٣ ص
(٢٠)
محكوميت به رسميت شناختن فرقه ضاله بهائيت توسط دادگاه هاى مصرى
١٣ ص
(٢١)
امام مهدى، غيبت و جايگاه ما
١٤ ص
(٢٢)
عطر بهشت
٢١ ص
(٢٣)
سيماى حضرت مهدى (ع)، در كلام نبوى (ص)
٢٢ ص
(٢٤)
معرفى امام مهدى (ع) از سوى پيامبر گرامى (ص) به حضرت فاطمه (س)
٢٢ ص
(٢٥)
امام مهدى (ع) معدن علوم پيامبر (ص)
٢٣ ص
(٢٦)
حديث دل سپردن
٢٤ ص
(٢٧)
انواع نعمت هاى الهى
٢٤ ص
(٢٨)
نعمت هاى باطنى
٢٥ ص
(٢٩)
نعمت وجود امام زمان (ع)
٢٦ ص
(٣٠)
راه هاى ارتباط با امام زمان (ع)
٢٦ ص
(٣١)
1 ياد او
٢٦ ص
(٣٢)
2 فرستادن هديه
٢٧ ص
(٣٣)
رؤياى رؤيت
٢٩ ص
(٣٤)
اندكى صبر
٣١ ص
(٣٥)
گلبانگ
٣٢ ص
(٣٦)
باران رحمت
٣٢ ص
(٣٧)
غزل انتظار
٣٢ ص
(٣٨)
موعود نوجوان
٣٣ ص
(٣٩)
نامه اى به يك دوست
٣٣ ص
(٤٠)
مناجات
٣٤ ص
(٤١)
اگر تو بيايى
٣٥ ص
(٤٢)
پيمان بامدادى
٣٦ ص
(٤٣)
شايد تا سه شنبه اى ديگر
٣٧ ص
(٤٤)
آن روز تابستان
٣٨ ص
(٤٥)
يك گلابى براى تو
٤٠ ص
(٤٦)
راز طول عمر
٤١ ص
(٤٧)
پله هاى احساس
٤٢ ص
(٤٨)
روياى صادقه
٤٤ ص
(٤٩)
غرب و آخرالزمان 3
٤٨ ص
(٥٠)
كرويستوفر مارلو و «فاستوس» (قرن 16 م )
٤٨ ص
(٥١)
گوته و «فاوست» (1832- 1749 م )
٤٩ ص
(٥٢)
آلدوس هاكسلى و «دنياى قشنگ نو» (1967- 1894 م )
٥٠ ص
(٥٣)
جرج اورول و «1984»
٥١ ص
(٥٤)
حيرانى ميلان كوندرا
٥١ ص
(٥٥)
ماسون ها و مصر باستان
٥٣ ص
(٥٦)
ماسون ها و مصر باستان
٥٣ ص
(٥٧)
نمادهاى مصر باستان در لژهاى ماسونى
٥٥ ص
(٥٨)
هرم و چشم (مثلث نورافشان)
٥٥ ص
(٥٩)
ستاره شش گوشه
٥٥ ص
(٦٠)
دو ستون
٥٦ ص
(٦١)
واژگان مصرى لژها
٥٦ ص
(٦٢)
اپراى فلوت سحرآميز موزارت
٥٦ ص
(٦٣)
ستون چهارپهلو با نوك هرمى
٥٧ ص
(٦٤)
افسانه ايزس، زن بيوه
٥٧ ص
(٦٥)
پرگار و گونيا
٥٧ ص
(٦٦)
لابى يهود
٥٨ ص
(٦٧)
اتحاد شگفت آور يهوديان
٥٨ ص
(٦٨)
تاريخ نگارى يك طرفه هولوكاست
٥٨ ص
(٦٩)
تبيين امامت در پرتو قرآن و عترت
٦٠ ص
(٧٠)
د) علم غيب ائمه (ع)
٦٠ ص
(٧١)
جمعه هاى انتظار
٦٥ ص
(٧٢)
ولايت تكوينى و تشريعى
٦٦ ص
(٧٣)
امام على (ع) و ولايت تكوينى
٦٦ ص
(٧٤)
1 معناى لغوى و اصطلاحى ولى و ولايت
٦٦ ص
(٧٥)
ولايت تكوينى على (ع) در قرآن
٦٦ ص
(٧٦)
پرسش شما، پاسخ موعود
٦٨ ص
(٧٧)
گزارش ششمين نشست
٧٠ ص
(٧٨)
راز غيبت
٧٠ ص
(٧٩)
پاسخ به پرسش ها
٧١ ص
(٨٠)
نشست هفتم ايدئولوژى آرمگدون
٧١ ص
(٨١)
مسيح حقيقى
٧٢ ص
(٨٢)
جايگاه مسيح در قرآن
٧٢ ص
(٨٣)
جايگاه مسيحيت در اسلام
٧٣ ص
(٨٤)
معجزات امام مهدى (ع)
٧٤ ص
(٨٥)
گوشه اى از خزانه علم امام (ع) در كودكى
٧٤ ص
(٨٦)
جهان تو را ميخواهد
٧٩ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٠ - امام مهدى، غيبت و جايگاه ما

امكان و معناى اعتصام هم همين است. تا به حال نوعاً آيه‌ «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً» را براى مسئله وحدت و اتحاد عنوان مى‌كردند ولى بنده برداشتم از اين آيه، اين است كه: «واعتصموا» يعنى ارتباط و تمسك به معصوم پيدا كردن، مثل يك آب قليلى كه اگر بخواهد منفعل نشود بايد به آب مرتبط باشد. يعنى آبى كه منفعل نمى‌شود مثل آب دريا، آب باران، آب چاه يعنى آبى كه از انفعال حفظ مى‌كند. ما به هر اندازه‌اى كه ارتباط با معصوم داشته باشيم ايمنى از لغزش و گناه داريم يعنى ما آب قليل هستيم بايد مرتبط شوم به آب كثير. وجود مقدس امام زمان (ع)، درياى رحمت و نور است، به دليل‌ «أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ» آن آب گوارايى كه هست وجود مقدس امام زمان (ع) است، اعتصام يعنى ارتباط با معصوم پيدا كردن براى مصونيت از گناه ما وقتى دستمان را به دست امام زمان بدهيم مثل يك بچه‌اى كه دستش در دست پدر است و مى‌آيد در جمعيت. اگر دستمان در دست پدر نباشد گم مى‌شويم. حال كسى ما را مى‌ربايد، كجا سردرگم كى شويم. ما اگر دستمان در دست امام زمان (ع) باشد مصونيت داريم. او نمى‌گذارد كه ما زمين بخوريم، اگر هم زمين بخوريم باز ما را بلند مى‌كند.

در زيارت حضرت دارد «باب الله الذى منه يؤتى» اصلًا رحمت، مغفرت، فيض از آنجا بايد به ما و عالم برسد. «يا سبيل الله الذى من سلك غيره هلك» راهى است كه هر كه غير از اين را طى كند به هلاكت مى‌رسد. پس براى سالكين الى الله بايد متوجه اين معنا باشند كه خودشان به تنهايى نمى‌توانند به طرف خدا بروند، ما هر عملى كه انجام مى‌دهيم به سوى خدا بايد صعود كند «إِلَيْهِيَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ.»

حالا كيست رهبرى كه اين اعمال را به سوى بالا سوق مى‌دهد، آن وجود مقدس امام زمان (ع) است و اصلًا معناى امامت باطن همين است كه امام از پشت پرده قلب‌هاى مستعد، يعنى آن قلب‌هايى كه در اختيار امام قرار گرفته و خودشان را ارتباط داده‌اند به امام زمان (ع). او يكى از كارهاى مهمش و اصل كارش هم اين است كه اين دل‌هاى مستعد را سوق مى‌دهد، آن وجود مقدس امام زمان (ع) است و اصلًا معناى امامت باطن همين است كه امام از پشت پرده قلب‌هاى مستعد، يعنى آن قلب‌هايى كه در اختيار امام قرار گرفته و خودشان را ارتباط داده‌اند به امام زمان، او يكى از كارهاى مهمش و اصل كارش هم اين است كه اين دل‌هاى مستعد را سوق بدهد به طرف خداى متعال، اينكه حافظ مى‌گويد:

طى اين مرحله بى همرهى خضر مكن‌

ظلمات است بترس از خطر گمراهى‌