ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - د) علم غيب ائمه (ع)

تبيين امامت در پرتو قرآن و عترت‌

مهدى نصيرى‌

اشاره:

قسمت نخست اين مطلب كه در نقد سخنرانى حجت‌الاسلام كديور از سوى نويسنده به رشته تحرير درآمده است، در شماره نخستين مجله آورده شد. در قسمت قبل، نويسنده با توجه به آيات و روايات معتبر و با استفاده از آثار مشهور عالمان برجسته‌اى نظير: شيخ صدوق و كلينى، به بيان ويژگى و خصوصيات غاليان پرداخت و بر آن اساس مفاهيم بنيادى: عصمت ائمه (ع)، انتصاب امامان از سوى خداوند، و وجود نصّ صريح از پيامبر و امام قبل مبنى بر نصب امام بعد، را كه جملگى از اصول عقائد تشيع اثنى‌عشرى مى‌باشد، مورد بررسى قرار داد. توجه شما را به بخش پايانى اين مطلب جلب مى‌كنيم.

د) علم غيب ائمه (ع)

در احاديث فراوانى بر عالم بودن ائمه (ع) به امور نهانى و غيبى اشاره و تاكيد شده است كه البته اين علم غيب از جانب خداوند به آنها اعطا شده و مى‌شود و آنان خود هيچ گونه استقلالى در آن ندارند، ضمن آن كه علم غيب ائمه (ع) مطلق نبوده‌[١] و امورى از جمله علم به آغاز قيامت از آنان نيز پنهان است و جز خداوند نمى‌داند.

---، موعود، ٢٠٥جلد، مؤسسة فرهنگى هنرى موعود عصر(عج) - تهران، چاپ: ١.

ى (ع) مى‌فرمايد:

علم خدا به دو گونه است، علمى كه آن را براى خود برگزيد، هيچ پيامبر و فرشته‌اى را از آن آگاه نمى‌سازد ... علمى كه آن را به فرشتگان مى‌آموزد و آنان در اختيار پيامبر و اهل بيتش مى‌نهند و بزرگ و كوچك اين خاندان تا قيامت از آن بهره مى‌برند.[٢]

خداوند نيز در قرآن به اين موضوع اشاره مى‌كند كه دانش غيبى خويش را به كسانى اعطا مى‌كند:

عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ‌[٣]

خداوند داناى غيب است كه هيچ كس را از غيب خويش آگاه نمى‌سازد مگر پيامبر [يا امامى‌] كه او بپسندد.

در زيارت جامعه كبيره، خطاب به ائمه (ع) مى‌خوانيم:

وارتضاكم لغيبه و اختاركم لسره‌[٤].

خداوند شما را براى غيب خود پسنديده و براى رازش‌