ديگر شكل مى‌گيرد. امروز آن را سمبل قوم يهود مى‌دانند كه بر پرچم اسرائيل نيز ديده مى‌شود. اما در حقيقت اصل آن مصرى است. اولين بار شواليه‌هاى معبد آن را در تزيين ديوار كليساها به كار بردند، چون آنها اولين كسانى بودند كه در اورشليم به حقايق مهمى درباره مسيحيت دست يافتند. بعد از ازميان رفتن معبديان اين نشان در كنيسه‌ها به كار رفت. اما ما در فراماسونرى بى‌شك با همان مفهوم كهن مصرى از آن بهره مى‌گيريم و به اين صورت دو نيروى مهم را با هم تركيب مى‌كنيم. با پاك كردن قسمت بالا و پايين دو مثلث به علامت نادرى مى‌رسيم كه آن را خوب مى‌شناسيد.[١]

در واقع بايد همه نشان‌هاى فراماسونرى را در ارتباط با معبد سليمان تفسير كرد. در قرآن آمده كه بعضى مى‌خواستند به سليمان (ع) افترا بزنند و وى را ملحد معرفى كنند:

يهود از افكار و اوراد جادوگرى كه شياطين در عصر سليمان براى مردم مى‌خواندند و ياد مى‌دادند، پيروى مى‌كردند [و آنها را براى پيشبرد مقاصد خود به كار مى‌گرفتند] سليمان هرگز به سحر و كفر آلوده نشد.[٢]

ماسون‌ها به غلط اين تفكرات باطل را به سليمان (ع) نسبت مى‌دهند و آن حضرت را نماينده الحاد مصرى قلمداد مى‌كنند. به همين علت نيز در تعاليم خود جايگاه خاصى براى وى قائلند. مايكل‌هاوارد، مورخ آمريكايى در كتاب خو د به نام توطئه دانش مكتوم خاطرنشان مى‌كند كه پس از قرون وسطى از سليمان نبى (ع) به عنوان جادوگر و فردى كه مفاهيم شرك‌آميز را وارد اورشليم نمود ياد مى‌شود. هاوارد در ادامه توضيحات خود مى‌افزايد ماسون‌ها معبد سليمان را «معبد مشركان» مى‌دانند.[٣]

دو ستون‌

از اجزاى لاينفك لژ ماسونى وجود دو ستون در مدخل آن است كه كلمات «ياكين» و «بوعز» بر روى آنها حكاكى شده و تقليدى از دو ستون مدخل معبد سليمان مى‌باشد. اما حقيقت اين است كه اين نماد نه يادگارى از سليمان (ع) بلكه تجلى عقايد منحرف اين گروه از آن حضرت است. منشأ اين ستون‌ها بار ديگر به مصر بازمى‌گردد. مثلًا در مقاله «علائم و نمادها در تشريفات ما» مى‌خوانيم:

«در مصر «هوروس»(Horus) و «ست»(Set) معماران دوقلو و پشتيبان عالم روحانى بودند. دو ستونى كه در لژهاى ما بنا شده منشأشان مصر باستان است. يكى از ستون‌ها در جنوب مصر در شهر صور واقع بود و ديگرى در شمال، در شهر هلياپليس. در مدخل معبد «امنتا»(Amenta) كه مختص خداى بزرگ مصر بود، مانند معبد سليمان دو ستون قرار داشت. در كهن‌ترين اساطير مربوط به خورشيد از اين دو ستون به عنوان نماد بينش و قدرت ياد شده كه در برابر دروازه جاودانگى بنا شده‌اند.»[٤]

واژگان مصرى لژها

از نكات جالب توجهى كه دو نويسنده كتاب كليد حيرام افشا مى‌كنند واژگانى است كه در مراسم ترفيع يك ماسون به مقام ماسون اعظم به كار مى‌رود. به اين ترتيب:

مَعَت نِب مِن آ، مَعَت بَ آ.[٥]

براساس توضيح نايت و لوماس اين لغات كه اغلب بدون توجه به معنايشان مورد استفاده قرار مى‌گيرند مصرى هستند و مفهومشان اين است:

بزرگ است استاد فراماسونرى، بزرگ است روح فراماسونرى.

نويسندگان توضيح مى‌دهند لغت «مَعَت» به معنى مهارت در ساختن ديوار و نزديك‌ترين ترجمه براى آن فراماسونرى است. اين يعنى ماسون‌هاى نوين با وجود گذشت هزاران سال هنوز زبان مصر باستان را در لژهاى خود حفظ نموده‌اند.

اپراى فلوت سحرآميز موزارت‌

از جالب‌ترين آثار فراماسونرى «اپراى فلوت سحرآميز» اثر آهنگ‌ساز معروف، موزارت است. موزارت فراماسون بود. در جاى‌جاى اين اپرا پيام‌هاى ماسونى وجود دارد كه قرابت بسيارى به الحاد مصرى دارند:

مهم نيست چقدر تلاش شده تا فلوت سحرآميز را «داستانى درباره شرق دور» معرفى كنند. مهم اين است كه اساس اين داستان رسوم مصرى است. اين خدايان و الهه‌هاى معابد مصر بودند كه بر خلق شخصيت‌هاى فلوت سحرآميز تأثير گذارند.[٦]