ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - پله هاى احساس

پله هاى احساس‌

محمد ناصرى‌

... به داخل حياط كه رفتيم، پيرمردى به كمك يك نوجوان يك «توپ پارچه سفيد» را كه شسته بود، روى زمين پهن كرده بود. آقاى محرابى گفت كه پيرمرد، اين پارچه را به نيت كفن، با آب زمزم شسته است و حالا زير نور آفتاب خشك مى‌كند.

لحظه ديدار نزديك بود. تپش قلبم تندتر شده بود. لحظاتى ديگر در مقابل مقدس‌ترين نقطه زمين مى‌ايستادم؛ خانه خداى مهربان.

از يكى از درهاى خانه وارد شديم. عده‌اى اشك‌ريزان و حيران در تكاپو بودند، سعى ميان صفا و مروه را