ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - دلالت

دلم ز هجر تو در اضطراب مى‌افتد

بسان زلف تو در پيچ و تاب مى‌افتد

شبى كه بى‌توام، اى ماه انجمن آرا!

دلم ز هجر تو از صبر و تاب مى‌افتد

تو آن مهى كه اگر مِهرِ رخ برافروزى‌

ز چشم اهل نظر، آفتاب مى‌افتد

تو آن گلى كه ز پاكى، طراوتى دارى‌

كه گل به پيش تو از رنگ و آب مى‌افتد

به ياد روى تو اى گل، عبور خاطر من‌

به باغ سبز غزل‌هاى ناب مى‌افتد

اگر به گوشه چشمى نظر كنى، اى دوست!

دعاى خسته دلان مستجاب مى‌افتد