اگر آن روز هفتاد و دو ملت بودند كه افسانه مى سرودند، امروز هفتاد و دو هزار ملت و مذهب و مكتب اند كه هر يك ادعاى حق بودن دارند و تو را به سوى خود مى خوانند و تو متحير مى مانى كه اين همه حق از كجا آمده و نمى فهمى كدام يك راست مى گويند و كدام دروغ، مگر آن كه تلاش كنى تا به ميزانى دست يابى كه حجت تو باشد و تو را به تلقى صحيحى از دين برساند تا خطوط اصلى و فرعى را بشناسى، خط و ربط ها را تشخيص دهى، تفاوت بدعت و سنت را درك نمايى، مراقب تحريفها باشى، از كج فهمى بپرهيزى، اهل تفسير به راى نباشى، در برداشتهاى سنتى اسير نشوى و قرائتهاى نو فريبت ندهد.

بايد آگاهى كسب كنى و آگاهانه حركت كنى.

بايد مجهز به تفكر و تعقل و تدبر شوى،

بايد دامان دين شناسان آگاه را رها نكنى،

و بايد تقوا پيشه كنى كه هر كه متقى باشد خداوند به او فرقان را عطا مى كند.

مهارت در آراستگى به عدالت‌

كسى كه در وجود خود و در دنياى كوچك درونش نتواند عدالت را به پا كند نمى تواند در دنياى بزرگ بيرونى اش شعار عدالت خواهى بدهد.

اگر توانستى قوا و نيروهاى خود را در حد تعادل نگه دارى، اگر ميان شادى و غم، خنده و گريه، عشق و نفرت، محبت و كينه، دوستى و دشمنى حد وسط را شناختى، اگر زياده روى و كم روى نكردى، اگر به موقع حرف زدى و به موقع خاموش ماندى، اگر هم اهل عبادت بودى و هم مرد كارزار، اگر زيبايى دنيا و عزت آخرت را يك جا خواستى، اگر توانستى علم و عرفان را با هم جمع كنى، اگر مرزها را شناختى، اگر نقش اجتماعى ات را در برابر پدر و مادر، همسر و فرزند، خويش و همسايه، دوست و رفيق، رئيس و ارباب رجوع، خوب ايفا كردى، اگر به خودت، به ديگران و به خدا ظلم نكردى، اگر حق را پايمال نكردى و حق خودت، حق ديگران و حق خدا را ادا كردى، آن وقت تو به عدالت رسيده اى و كسى كه به عدالت آراسته شود و ماهرانه عدالت ورزد، راه را براى جهانى شدن عدل و ظهور منجى عالم هموار كرده است.

مهارت در دشمن شناسى‌

ساده انگارى است كه فكر كنى اگر آهسته بروى و آهسته بيايى كسى به تو كارى ندارد. دهها چشم يكسره تو را مى پايند تا از يك لحظه غفلتت استفاده كنند و اگر بى خيال آنها شوى آنچنان تو را فريب مى دهند كه نفهمى چه بر سرت آمده است.

حواست باشد، در عصر غيبت، دشمنان داخلى و خارجى هزار جور كلك و حقه سوار مى كنند تا سرمايه هاى مادى و معنوى تو را بگيرند و اگر در تدبير از آنها كم بياورى و يا در مقابلشان كوتاه بيايى، همه چيزت را باخته اى.

بايد دشمن را شناخت و متوجه او بود و اگر لازم شد- كه مى شود- در برابر توطئه هايش ايستاد و مقاومت كرد.

دشمن، گاهى جسورانه پيش مى آيد، گاهى با احتياط، گاهى رودررو مى ايستد، گاهى پشت سر، گاهى لباس سياست تن مى كند، گاه فرهنگ و ادب و هنر. گاهى با شمشير مى جنگد، گاهى با قلم. دشمن فيلم مى سازد، كتاب مى نويسد، دلسوزى مى كند، همدردى مى نمايد و تا دلت بخواهد ادعا دارد براى همه چيز. دشمن گاهى در دل و درون تو خانه مى كند و مى شود نفس اماره، گاهى از تو فرسنگها فاصله دارد و مى شود شيطان بزرگ. به هر حال بايد او را شناخت و با همه توان با او مبارزه كرد.

مهارت در صبر و پايدارى‌

يا به درستى راهى كه انتخاب كرده اى يقين دارى يا ندارى؟ اگر يقين دارى، ترديد و دودلى چرا؟ چرا شك مى كنى در رفتن؟ و چرا سرزنشهاى ديگران تو را سست مى كند؟ هميشه عده اى هستند كه از تو ايراد مى گيرند، انتقاد مى كنند، سرزنشت مى كنند ولى قرار نيست ايرادها و انتقادها و سرزنشها، تو را از مسير حقى كه مى روى باز دارد كه اگر اينطور باشد تو هرگز به مقصدى كه خودت انتخاب كرده اى، به هدفى كه براى رسيدن به آن مى خواهى تلاش كنى، نمى توانى برسى. به خودت اعتماد كن و از آنچه كه به تو مى گويند هراسى نداشته باش. نمى گويم بى توجه باش لابلاى اين انتقادها و سرزنشها گاهى حرفهاى حسابى هم مى شود پيدا كرد، حتى خداوند هم مى فرمايد: «همه حرفها را بشنويد و از بهترين آنها نمپيروى كنيد». اما يادت باشد اگر امروز، در عصر غيبت، از سرزنش ديگران بترسى و با هر حرفى جهت حركتت را عوض كنى، فردا، در عصر ظهور، حجتى براى ارائه به امام خود ندارى، كه او حاضر و ناظر بر عمل و نيت توست. پس صبور و پايدار بمان!

دلا در عاشقى ثابت قدم باش كه در اين ره نباشد كار بى اجر