ما در نامه خويش به تو، خداى جهان آفرين را كه خدايى جز او نيست و خداى ما و خداى نياكان ما است، سپاس مى گذاريم و از بارگاه با عظمتش بر سرور و سالارمان محمد (ص) آخرين پيام آور خدا و خاندان پاك و مطهرش، درودى جاودانه مى طلبيم.

و بعد! دوست راه يافته به حقيقت! خداوند، بدان وسيله اى كه به سبب دوستان ويژه خود، به تو ارزانى داشته است، وجودت را حفظ و تو را از نيرنگ دشمنانش حراست فرمايد.

ما ناظر نيايش تو با خدا بوديم و از خداى جهان آفرين برآورده شدن آن را خواستيم.

ما اينك در قرارگاه خويش، در مكانى ناشناخته، بر فراز قله اى سر به آسمان كشيده، اقامت گزيده ايم كه به تازگى به خاطر عناصرى بيداد پيشه و بى ايمان، بناگزير از منطقه اى پر دار و درخت بدين جا آمده ايم و به زودى از اينجا نيز به دشتى گسترده كه چندان از آبادى دور نيست، فرود خواهيم آمد و از وضعيت و شرايط آينده خويش، تو را آگاه خواهيم ساخت تا بدان وسيله در جريان باشى كه به خاطر كارهاى سازنده و شايسته ات نزد ما مقرب هستى و خداوند به مهر و لطف خود، تو را به انجام و تدبير اين كارهاى شايسته توفيق ارزانى داشته است.

از اين رو تو- كه خداى جهان آفرين با چشم عنايتش كه هرگز آن را خواب نمى گيرد. وجودت را حفظ كند- بايد در برابر فتنه اى كه جان آنانى كه آن را در دل هايشان كشته اند به نابودى خواهد افكند، بايستى! و باطل گرايان بد انديش را بترسانى چراكه از سرگبى آنان، ايمان آوردگان، شادمان و جنايتكاران، اندوه زده خواهند شد.

و نشانه حركت و جنبش ما از اين خانه نشينى و كناره گيرى، رخداد مهمى است كه در سرزمين وحى و راسلت، مكه معظمه از سوى پليدان نفاق پيشه و نكوهيده، رخ خواهد داد، از جانب عنصرى سفاك كه ريختن خون هاى محترم را حلال شمرده و به نيرنگ خويش، آهنگ جانِ ايمان آوردگان خواهد كرد، اما به هدف ستم بار و تجاوزكارانه خويش دست نخواهد يافت، چراكه ما پشت سر توحيد گرايان شايسته كردار، بوسيله نيايش و راز و نيازى كه از فرمانرواى آسمان و زمين پوشيده نمى ماند، آنان را حفاظت و نگهدارى خواهيم كرد.

بنابراين، قلبهاى دوستان ما به دعاى ما به بارگاه خدا، آرامش و اطمينان يابد و آسوده خاطر باشند كه‌