ماهنامه موعود
(١)
شماره چهل و سوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
دغدغه معاش؛ نگرانى معاد
٢ ص
(٤)
عصر ظهور، تجلّى ولايت ولىّ الله
٤ ص
(٥)
چيستى و حقييقت امامت
١٢ ص
(٦)
شرح لفظ امامت و واژه هاى وابسته
١٢ ص
(٧)
امامت و امام
١٢ ص
(٨)
نبى
١٣ ص
(٩)
ولايت، ولى
١٣ ص
(١٠)
تعريف امام و امامت
١٤ ص
(١١)
مؤلفه هاى حقيقت امامت
١٤ ص
(١٢)
تمايز امام از غير آن
١٥ ص
(١٣)
تفاوت شيعه و سنى در تعريف امامت
١٥ ص
(١٤)
اما ريشه تناقض در چيست؟
١٦ ص
(١٥)
مراتب امامت
١٧ ص
(١٦)
نسبت بين نبوت و امامت
١٨ ص
(١٧)
رهبرى؛ خلافت يا امامت
٢٠ ص
(١٨)
خليفه در اصطلاح مسلمين
٢١ ص
(١٩)
خليفه در اصطلاح اسلامى
٢١ ص
(٢٠)
امامت در مكتب خلفا
٢١ ص
(٢١)
امامت در مكتب اهل بيت (ع)
٢٣ ص
(٢٢)
نگاهى به عصر غيبت صغرا
٢٦ ص
(٢٣)
1 تاريخ غيبت و چگونگى آغاز آن
٢٦ ص
(٢٤)
الف) آغاز غيبت امام مهدى (ع)
٢٦ ص
(٢٥)
ب) شهادت امام حسن عسكرى (ع)
٢٦ ص
(٢٦)
ج) تلاش حكومت براى يافتن امام مهدى (ع)
٢٨ ص
(٢٧)
د) اقدامات جعفر
٢٨ ص
(٢٨)
نماز بر پيكر امام (ع)
٢٨ ص
(٢٩)
ادعاى امامت و جانشينى
٢٨ ص
(٣٠)
2 ويژگيهاى دوره غيبت صغرا
٣٠ ص
(٣١)
3 اختلافات فرقه اى پس از رحلت امام عسكرى (ع)
٣٠ ص
(٣٢)
زمينه پيدايش فرقه هاى جديد شيعى بعد از رحلت امام عسكرى (ع)
٣١ ص
(٣٣)
منجى موعود ما
٣٢ ص
(٣٤)
محتاج يك نگاه دوباره ايم
٣٧ ص
(٣٥)
شوق وصال
٤٠ ص
(٣٦)
كرامات نورانى
٤٠ ص
(٣٧)
ابر فيض
٤٠ ص
(٣٨)
نهال روشن سپيده
٤١ ص
(٣٩)
مردى از تبار گل ياس
٤١ ص
(٤٠)
نقش يهود در دوران ظهور
٤٢ ص
(٤١)
وعده الهى نسبت به نابودى يهوديان
٤٢ ص
(٤٢)
وعده خداوند نسبت به تسلط دائم بر يهوديان
٤٤ ص
(٤٣)
وعده خداوند در فرونشاندن آتش جنگ يهوديان
٤٥ ص
(٤٤)
بازتاب بنيادگرايى آمريكايى در سياست خارجى آمريكا
٤٨ ص
(٤٥)
ريشه هاى بنيادگرايى آمريكايى
٤٩ ص
(٤٦)
احساس برگزيدگى الهى
٥٠ ص
(٤٧)
دوره شرارت و آخرالزمان
٥٢ ص
(٤٨)
مسيح يهودى و فرجام جهان
٥٦ ص
(٤٩)
1 يهودى شدن مسيحيت آمريكايى
٥٦ ص
(٥٠)
2 مسيح يهودى آمريكايى و صهيون
٦١ ص
(٥١)
القاعده؛ يا زمينه سازان شورش سفيانى
٦٢ ص
(٥٢)
بازى هاى رايانه اى؛ سلاح تبليغاتى
٦٥ ص
(٥٣)
چكيده
٦٥ ص
(٥٤)
ديدگاه آمريكايى
٦٧ ص
(٥٥)
بن لادن و ادّعاى مهدويت
٦٨ ص
(٥٦)
بايسته هاى تبليغ فرهنگ مهدوى
٧٠ ص
(٥٧)
ب) ديدگاه فرهنگى- اجتماعى
٧٠ ص
(٥٨)
آخرالزّمان را باور كنيم
٧٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٥ - امامت در مكتب اهل بيت (ع)

سوم، مصر، ١٣٩٣ ق)، ص ١٠؛ الأحكام السلطانية، ابويعلى حنبلى، چاپ دوم، مصر ١٣٨٦ ق) ص ٢٥. قاضى روزبهان، سلوك الملوك، دستور حكومت اسلامى، (چاپ حيدرآباد دكن، ١٣٨٦ ق) ص ٤٤ و ٥٥.


[٩]. ماوردى، همان، ص ٧؛ ابويعلى، همان، ص ٢٣ اصل انتخاب مردم را ياد مى كند، اما اقول مختلف را ذكر نمى نمايد. و نيز نگاه كنيد به سلوك الملوك، ص ٤٣ و ٤٤.

[١٠]. ماوردى، همان، ص ٧. براى اطلاع بيشتر در مورد سقيفه و حوادث آن نگاه كنيد به: عبداللّه بن سبا (چاپ چهارم، تهران) ج ١، ص ٧٨- ١٣٩.

[١١]. ماوردى، همان، ص ٧.

[١٢]. ابن سعد، طبقات الكبرى، ج ٢، ق ٢، ص ٣٨؛ مسعودى، الامامة والسياسه، ج ٢، ص ٢٠٠؛. ج ١، ص ٤.

[١٣]. ر. ك: ماوردى، همان، ص ٧.

[١٤]. «و من غلب عليهم بالسيف حتى صار خليفة و سمى أميرالمؤمنين، فلايحلّ لأحد يؤمن باللّه و اليوم الآخر أن يبيت و لايراه امام، برّا كان أو جائرا». ابويعلى، همان، ص ٢٣.

[١٥]. سلوك الملوك: دستور حكومت اسلامى (چاپ حيدرآباد دكن) ص ٤٧.

[١٦]. شرح نووى بر مسلم، باب الامر بلزوم الجامعه، ج ١٢، ص ٢٢٩. همچنين ر. ك: سنن بيهقى، ج ٨، ص ١٥٨ و ١٥٩؛ منتخب كنزالعمال على هامش المسند، ج ٢، ١٤٦ و ١٤٩؛ مسند احمد، ج ٢، ص ٩٣ و ٣٠٦ و ٣٨١ و ٤٨٨ و ج ٣، ص ١١٤ و ج ٤، ص ١٢٦، ٢٠٢؛ ابوداود، ج ٤، ص ٢٤٢ و ٢٤١، ح ٤٧٥٨ و ٤٧٥٩ و ٤٧٦٢؛ ترمذى، سنن، ج ٤، ص ٤٨٨، ح ٢١٩٩.

[١٧]. سوره نساء (٤) آيه ٥٩.

[١٨]. سوره بقره (٢) آيه ١٢٤.

[١٩]. همان.

[٢٠]. «وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ» سوره طلاق (٦٥) آيه ١.

[٢١]. سوره انبياء (٢١) آيه ٧٣.

[٢٢]. سوره سجده (٣٢) آيه ٢٤.

[٢٣]. سوره احزاب (٣٣) آيه ٣٣.

[٢٤]. اين افراد همان چهارده معصوم مى باشند كه عبارتند از: پيامبر اكرم (ص)، دختر گراميش فاطمه زهرا (ع) و دوازده امام (ع).

[٢٥]. به رساله «حديث كساء» اثر مؤلف مراجعه كنيد.

[٢٦]. سوره نجم (١٦) آيه ٣ و ٤.

شيعه واقعى‌

يكى از دوستان امام صادق (ع) خدمت ايشان آمده بود و از منطقه خودش تعريف مى كرد كه در آنجا شيعه زياد است.

حضرت فرمود: آيا شيعه ها طورى هستند كه ثروتمندانشان به خانه فقرا بروند؟

گفت: نه، يك حالت عمومى نيست!

فرمودند: آيا طورى هست كه اگر كسى قرضى داشت از مال خودشان قرض او را بپردازند؟

گفت: نه، به اين عموميت نيست.

حضرت فرمودند: آيا اگر كسى لباس، خانه و يا غذا نداشت طورى هست كه ثروتمندان داوطلبانه آنها را تأمين كنند؟

گفت: نه.

با گفتن اين پاسخ امام به زانوهايشان زدند و فرمودند: شما اسمتان را شيعه نگذاريد.

تقى زاده شكيبا، اصغر، خوشه هاى زرين‌