ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٦ - وعده خداوند در فرونشاندن آتش جنگ يهوديان
لطف الهى جهت فرو نشاندن آتش جنگ آنها خواهد بود.
و ما ميان آنان تا روز قيامت دشمنى و كينه توزى افكنديم و هرگاه آتش جنگى را برافروختند، خداوند آن را فرو نشاند.
حال به رواياتى مى پردازيم كه از نقش يهود در عصر ظهور سخن مى گويند:
برخى از روايات عصر ظهور، مربوط به گرد آمدن يهوديان در فلسطين قبل از جنگى ست كه نابودى آنها را در پى دارد كه تفسيرى بر اين آيه شريفه است:
... به بنى اسرائيل گفتيم در زمين ساكن شويد و زمانى كه قيامت فرا رسد شما را با همديگر [به صحنه محشر] مى آوريم.[١]
يعنى شما را از هر ناحيه اى گردهم مى آورديم، چنانكه در تفسير نورالثقلين آمده است. حديث ديگر درباره اجتماع و كارزار يهوديان در عكّا است، از پيامبر (ص) روايت شده كه فرمود:
آيا شنيده ايد نام شهرى را كه بخشى از آن درون درياست؟ عرض كردند: آرى، فرمود: قيامت به پا نمى شود مگر آنكه هفتاد هزار تن از فرزندان اسحاق به اين شهر يورش برند.[٢]
و از امير مؤمنان (ع) روايت شده است كه فرمود:
در مصر منبرى را بنا نموده و دمشق را قطعا تخريب خواهم كرد و يهوديان را از شهرهاى عربى بيرون مى رانم و با عصايم عربها را به پيش خواهم راند. راوى اين حديث (عبايه اسدى) مى گويد: پرسيدم اى امير مؤمنان، شما به گونه اى خبر مى دهيد كه به يقين پس از مردن زنده خواهيد شد؟ فرمود: هيهات اى عبايه كه متوجه نشدى! مردى از تبار من؛ يعنى مهدى (ع) اين كارها را انجام مى دهد.[٣]
روايت اين نكته را مى فهماند كه يهوديان بر بسيارى از شهرهاى عرب تسلط و يا در آن حضور مؤثر دارند.
از جمله رواياتى كه در ارتباط با يهوديان است، حديث كشف معبد توسط آنهاست، تعبير «كشف هيكل» (معبد) در شمار نشانه هاى ظهور آمده، كه ظاهرا كشف معبد حضرت سليمان (ع) است، از امير مؤمنان (ع) نقل شده كه فرمودند:
ظهور آن حضرت نشانه ها و علاماتى دارد: نخست محاصره كوفه با كمين و پرتاب سنگ، و ايجاد شكاف و رخنه در زواياى كوچه هاى كوفه و تعطيلى مساجد به مدت چهل شب و كشف معبد و به اهتزاز درآمدن پرچمهايى گرداگرد مسجد بزرگ (مسجد الحرام) است. قاتل و مقتول در اين ماجرا، در آتش اند.[٤]
احتمال دارد كه آن معبد، اثر تاريخى غير از معبدِ حضرت سليمان بوده و يا در محل ديگرى غير از قدس باشد، چون عبارت «كشف معبد» به طور كلى ياد شده و نامى از كاشف آن به ميان نيامده است.
بخشهاى اول اين روايت نشانگر حالت جنگِ در كوفه است كه در روايات، گاهى از آن به عراق ياد مى شود، اما در اين جا به معنى همان شهر كوفه و محدوده آن و درهم كوبيدن آن و ايجاد موانع دفاعى در گوشه و كنار آن است.
اما پرچمهاى گوناگون در اطراف مسجد الحرام، اشاره به درگيرى و كشمكش قبايل بر سر حكومت دارد كه اندكى پيش از ظهور حضرت پديد خواهد آمد و در اين زمينه روايات فراوانى وارد شده است.
دسته اى ديگر از احاديث، رواياتى است كه به معرفى افرادى مى پردازد كه خداوند بعد از فسادآفرينى و تكبرجويى يهوديان بر آنان مسلط مى گرداند، كه تعدادى از آنها در تفسير آيات قرآن مجيد گذشت، و برخى ديگر درباره ايران و شخصيتهاى ايرانى در زمان ظهور است، مانند حديث «پرچمهاى سياه» كه توسط راويان متعدد نقل شده و در آن چنين آمده است.
درفشهاى سياه، از خراسان ظهور مى كنند كه هيچ چيز قادر به بازگرداندن آنها نيست، تا سرانجام در قدس برافراشته شوند.
روايات مربوط به بيرون آوردن تورات اصلى از غارى در انطاكيه و كوهى در شام و فلسطين و درياچه طبريه، توسط حضرت مهدى (ع) و استدلال آن حضرت بر يهوديان، به وسيله تورات نيز از جمله همين روايات است.
از پيامبر اسلام (ص) روايت شده كه فرمود:
تورات و انجيل را از سرزمينى كه انطاكيه ناميده مى شود بيرون مى آورد.[٥]
و نيز از آن بزرگوار نقل شده كه فرمودند:
(صندوق مقدس) را از غارى در انطاكيه و بخشهاى تورات را از كوهى در شام بيرون آورده و به وسيله آن با يهوديان به استدلال مى پردازد و سرانجام بسيارى از آنها اسلام مى آورند.[٦]
همچنين از پيامبر (ص) نقل شده كه فرمود:
صندوق مقدس از درياچه طبريه به وسيله او آشكار مى شود و آن را در پيشگاه او در بيت المقدس قرار مى دهند و چون يهوديان آن را مشاهده مى نمايند، به جز اندكى بقيه ايمان مى آورند.[٧]
و تابوت سكينه (صندوق مقدس) همان است كه در فرموده خداى متعال آمده است:
پيامبرشان گفت: دليل و نشانه بر پادشاهى او اين است كه آن تابوت (صندوق عهدى كه موسى را در