ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧١ - ٣- ٤ سامان دهى اقتصادى
نفوذ هجومها و شبيخونهاى دشمنان داخلى و خارجى را با تمام توان مىبندند و آقايى و سرورى و سربلندى خويش را پاس مىدارند.
در مدينه قرآنى، به رهبرى حضرت مهدى (عج) همه جا امنيت برقرار مىشود، جان و مال و ناموس و آبروى مردمان از هرگونه گزند و آسيبى در امان مىماند:
وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً.[١]
امام صادق (ع) مىفرمايد: آيه شريفه درباره امام زمان (عج) است؛ يعنى آن امام همام، ترسها و هراسها را به اميد و اطمينان بدل مى كند:
در آن زمان، چندان امنيت بر سراسر گيتى گسترده مىشود كه از هيچ چيز به چيز ديگر، زيان نمىرسد، ترس و وحشتى به چشم نمىخورد، حتى جانوران و حيوانات در بين مردم رفت و آمد مىكنند و به يكديگر آزارى ندارند.[٢]
ايمان ايمنى بخش، سايه خود را بر فراز جامعه مهدوى مىافكند. فضاى آن روز جامعه، سرشار از اعتماد و اطمينان به يكديگر است. در پرتو كلمه توحيد و براساس وحدت و يگانگى اجتماعى، دلها به هم نزديك مىشود و ضريب ناامنىها، به صفر مىرسد.[٣]
رقابتهاى ناسالمى كه بر اثر بيم از يكديگر بهوجود آمده به رقابتهاى سالم و رفتارهاى ايثارگرانه دگرمىشود.
درد جانكاهى كه جامعههاى متمدّن امروز را فرا گرفته، ناامنىهاى خانوادگى و اجتماعى است. گزارشهاى رسيده از اينگونه جامعهها، نشانگر آن است كه صنعت و تكنولوژى، گرچه توانسته است تا اندازهاى زمينه آسايش مادى و جسمى شهروندان را فراهم سازد، اما دربرآوردن آرامش روحى و روانى ناتوان بوده است.
در باور شيعيان، جرعهنوشان كوثر زلال محمدى- علوى، آن رهايىبخش و امنيت گستر، امام زمان، حضرت حجةبنالحسن (ع) است كه با قيام و ظهور خود، امنيت را مىگستراند و اين نياز مهم انسانى را، به جامعه انسانى ارزانى مىدارد و زندگى آرامش بخشى را براى مردمان جهان فراهم مىسازد و با تدبير و بينش، چهره تمدّن ترسآلود و دلهرهآور را به تمدّنى انسانى و اميدبخش بدل مىكند.
٣- ٤. ساماندهى اقتصادى
در آموزههاى دينى، پيوندى استوار بين مسائل اقتصادى و مسائل معنوى ديده مىشود، تا آنجا كه پيامبر (ص) فرمود:
لولا الخبز ما صلّينا ولا صمنا ولا أدّينا فرائض ربنا.[٤]
بدون نان، نه نماز مىتوانيم گزارد و نه روزه مىتوانيم گرفت و نه ديگر واجبات را مىتوانيم انجام داد.
ثلاثة تحتاج الناس طرّاً إليها: ألأمن والعدل والخصب.[٥]
سه چيز است كه همه مردم به آن نياز دارند: امنيت، عدالت و فراوانى.
در چشمانداز تمدّن درخشان جهانى اسلام به رهبرى امام زمان (ع) نيز اين واقعيت نويد داده شده كه: آن حضرت رفاه اقتصادى را همراه بإ؛ عدالت اجتماعى به گونه اى گسترده و فراگير، فراهم خواهد آورد.[٦]
در دوران فرمانروايى آن حضرت، و در پرتو مديريت شايسته و سالم و برنامههاى جامع و همهسويه و سياستهاى واقعنگر و انسان محور ايشان، زمينه شكوفايى استعدادها فراهم مىآيد، تلاش و كوشش مردم با انگيزههاى معنوى در مىآميزد و كارآيى كسان و بهرهگيرى از منابع طبيعى و خدادادى دو چندان مى شود.[٧] كار وجهه عبادى و انجام تكليف به خود مىگيرد، نيروهاى بالقوه و پنهان ميدان بروز و ظهور مىيابند، خوى مردم دوستى و خدمتگزارى در بين مردم، رشد مىكند.[٨] در چنين جامعهاى زندگى اقتصادى، چهره نوينى پيدا مىكند و همگان از زندگى سالم و به دور از دغدغه و نگرانى، بهرهمند مىشوند.[٩]
بر اثر پيشرفت علم و تكنولوژى در زمان آن حضرت، منابع جديد و ناپيدا كشف مىشوند و زمين آنچه در درون خود دارد بيرون مىافكند و بهرهبردارى بهينه از آن آغاز مىشود.[١٠]
پيامبر اكرم (ص) فرموده:
يتنعّم امّتى فى زمن المهدى (ع) نعمة لم يتنعّموا قبلها قطّ، يرسل السماء عليهم مدراراً ولاتدع الأرض شيئا من نباتها إّلا أخرجته.[١١]
پيروان من در زمان حكومت حضرت مهدى (ع) به آسايش و نعمتهايى دست مىيابند كه بيش از آن در هيچ دورهاى به آن دست نيافتهاند. در آن زمان، آسمان باران فراوان مىبارد و زمين نيز تمام روييدنيهايش را بيرون مىاندازد.
براساس معيارهاى قرآنى، تقوا و خويشتنبانى،[١٢] نيكوكارى، عدالت گسترى[١٣] و ... زمينههاى نزول و ريزش رحمتها و بركتها از سوى پروردگار مىشود. اگر فضاى جامعه، فضايى معنوى و الهى باشد و زبانهاى آغشته به دعا، آلوده به گناه نگردد، لقمهها لقمانى باشد و نيتها انسانى،