در بخش‌هاى قبلى اين سلسله مقالات، با برخى نشانه‌هاى مخصوص سال ظهور امام عصر (عج) آشنا شديم و اينك به بررسى سلسله رويدادهايى مى‌پردازيم كه در آخرين ماه‌هاى پيش از ظهور آن حضرت رخ مى‌دهد.

ادامه حوادث ماه رجب‌

٣- قيام يمانى (از علايم حتمى ظهور)

احاديث شريف ما جنبش يمانى را به عنوان پرچم هدايت معرفى مى‌كنند كه همزمان با شورش سفيانى در شام، او هم در يمن قيام كرده و مردم را به حق و حقيقت دعوت مى‌كند و اجابت دعوتش واجب است. پس از حركت به سمت عراق و شام و ملاقاتش با سيد خراسانى، در جنگ با سفيانى او را يارى مى‌رساند. يمانى از فرزندان زيدبن على‌بن‌الحسين (ع) است.

از امام باقر (ع) روايت شده كه فرمودند:

خروج سفيانى و يمانى و سيد خراسانى در يك سال و يك ماه و يك روز است كه مانند دانه‌هاى تسبيح به دنبال هم مى‌آيند و جنگ همه‌جانبه‌اى رخ مى‌دهد. واى بر كسى كه در مقابل آنها بايستد! در ميان اين پرچم‌ها هيچ كدام به اندازه پرچم يمانى بر حق نيست؛ چرا كه شما را (به تبعيت از) امامتان دعوت مى‌كند. پس از قيام يمانى خريد و فروش اسلحه براى مردم و به خصوص مسلمانان ممنوع مى‌شود و هرگاه (يمانى) قيام كرد به سوى او حركت كن و بشتاب كه آن را پرچم هدايت خواهى يافت. احدى از مسلمانان اجازه ندارد با او مقابله كند و هر كس چنين كند، جهنمى است؛ چرا كه يمانى به حق و صراط مستقيم دعوت مى‌كند.[١]

در آن زمان اوضاع كلى جهان، در يك جنگ بزرگ فرهنگى تمدن‌ها خلاصه مى‌شود كه ميدان اين جنگ شام، فلسطين، عراق، ايران و حجاز است. در اين معركه دو دسته و دو سپاه در برابر يكديگر به مبارزات سياسى- نظامى مشغولند و اين دو دسته عبارتند از: ياوران حضرت مهدى (ع) و زمينه‌سازان قيام ايشان در يك سوى ميدان و حركت سفيانى و يارى رسانان غربى او و به تعبير روايات روميان و يهوديان در سوى ديگر ميدان. هدف اين جنگ بزرگ تمدن‌ها و كانون بحران‌هاى سال ظهور حضرت مهدى (ع) قدس است.

با اين حساب اينطور نيست كه جنبش حضرت مهدى (ع)- كه از مسجدالحرام و مكه مكرمه شروع مى‌شود- اولين حركتى باشد كه هدفش‌