درد بزرگ بشريت، امروز همين مسأله فقدان عدالت است. هميشه دستگاه هاى ظلم و جور در سطح دنيا به شكل هاى مختلف بر مردم جفا كرده اند؛ بشريت را زير فشار قرار داده اند و انسان ها را از حقوق طبيعى خود محروم كرده اند؛ اما امروز اين معنا از هميشه تاريخ بيشتر است و رفع اين را انسان از ظهور مهدى موعود مى طلبد و انتظار مى برد. مسأله، مسأله طلب عدالت است. اولين درس عملى از اين موضوع اين است كه نابود كردن بناى ظلم در سطح جهان، نه فقط ممكن است، بلكه حتمى است. اين مطلب بسيار مهمى است كه نسل هاى بشرى امروز معتقد نباشند كه در مقابل ظلم جهانى، كارى نمى شود كرد. ما امروز وقتى با نخبگان سياسى دنيا از ظلم هاى مراكز قدرت بين المللى و سيستم جهانى ظلم- كه امروز به سركردگى استكبار در همه دنيا وجود دارد- صحبت مى كنيم، مى بينيم آنها مى گويند بله، چيزى كه شما مى گوييد درست است؛ واقعاً دارند ظلم مى كنند؛ اما كارى نمى شود كرد. يعنى مجموعه بزرگى از نخبگان كه سر رشته كار هم در دنيا در دست آنهاست، اسير يأس و نااميدى اند و اين يأس و نااميدى را به ملت هاى خود سرريز مى كنند و آنها را از اين كه بتوان نقشه ظالمانه و شيطانى امروز دنيا را عوض كرد، مأيوس مى كنند. بديهى است كه انسان هاى مأيوس نمى توانند هيچ حركتى در راه اصلاح انجام بدهند. آن چيزى كه انسان‌ها را وادار به كار و حركت مى‌كند، نور و نيروى اميد است.

اعتقاد به مهدى موعود، دل ها را سرشار از نور اميد مى كند. براى ما كه معتقد به آينده حتمى ظهور مهدى موعود (ع) هستيم، اين يأسى كه گريبانگير بسيارى از نخبگان دنياست، بى معناست. ما مى گوييم نخير، مى شود نقشه سياسى دنيا را عوض كرد؛ مى شود با ظلم و مراكز قدرت ظالمانه درگير شد و در آينده نه فقط اين معنا امكان پذير است، بلكه حتمى است. وقتى ملتى معتقد است نقشه ظالمانه و شيطانى امروز در كل عالم قابل تغيير است، آن ملت شجاعت پيدا مى كند و احساس مى كند كه دست تقدير، تسلط ستمگران را براى هميشه به طور مسلم ننوشته است. انسان ها مى توانند تلاش كنند و پرچم عدالت را- ولو در يك نقطه محدود- بلند كنند. شما ببينيد ملت هايى كه امروز در گوشه و كنار عالم زير فشار ظلم و ستم زندگى مى كنند، اگر اين اميد را در دل خود بپرورانند كه مى شود با ظلم مبارزه كرد، چه اتفاقى در دنيا مى افتد و چطور ملت ها بيدار مى شوند. يك روزى ملت ايران هم در پنجه اقتدار رژيم طاغوتى دچار همين يأس بود؛ ولى امام بزرگوار ما با تعاليم اسلامى، اين يأس را از دل ها پاك كرد و به مردم اميد و شجاعت داد. نتيجه اين شد كه اين مردم به پا خاستند، نهضت كردند، تن به سختى دادند، مبارزه كردند، از جان خود دريغ نكردند و توانستند در اين نقطه از عالم، با عوامل ظلم و نظام ظالمانه و شيطانى مبارزه و آن را ريشه كن و سرنگون كنند. امروز دستگاه هاى تبليغاتى مراكز استكبارى دنيا و روشنفكران وابسته به آنها، در سطح عالم اينطور تبليغ مى كنند كه هيچ حركتى در مقابل نظم ظالمانه كنونى ممكن نيست. با فكر انقلاب و آرمان گرايى مبارزه مى كنند و مى خواهند ملت ها را متقاعد كنند كه به‌